Элээди оол Самуил

Даңгыраглаан черге Израиль чону чурттаандан бээр үр апарган. Олар бажың-­балгат, кодан-­хоорай туткулап алган, тараа, виноград шөлдерин болбаазырадып, дүжүдүн өстүрүп, ажаап, дайзыннардан чурттун камгалап турган.

Кургаг ховуларга көжүп чоруур үезинде-ле кылып алганы Бурганның берген хоойлу-­дүрүмүн шыгжап каан ыдыктыг майгыны ам бедик даг кырында. Аңаа кээп Бурганга мөгейип, тейлээр, азы өргүл эккээр турган.

Бир катап Илий бараалгакчы дагже үнүп орар улусту көрүп, ыдыктыг майгын эжиинге олурган. Ол ам кырый берген, бараалгал ажылын кылбастаан, ынчангаш оолдары ону солуп бараалгал ажылын кылып турган. А ооң оолдары Бурганга дыңнангыр эвес, бо-ла багай чүве кылган болгулаар. Илий ону билир болгаш, хомудап, ол дугайында оолдарынга үргүлчү чугаалаар, а оолдары адазының сөзүн херекке албастар. Ол хүн Илийге бичии оол чедип алган херээжен чедип келген:

— Амыр-менди! Мени Анна дээр. Сакты-дыр силер бе? Каш чыл бурунгаар бо скиния баарынга Бургандан оол дилеп тейлеп турдум. Идегелим оскунган турган мен. Бурганга хомудалым илередип, ыглап турганымны сактып келдиңер бе? Ам аас-кежиктиг мен, оглум бо-дур — дээш, ол оглунче карактарындан ынаа илдең көрген. — Ынчан сен меңээ Бурган дилээңни дыңнаар дээн сен. Оглум ады Самуил, ол сээң-биле артып каар ужурлуг. Ол сээң Бурганга бараалгал ажылыңга дузалашсын.

Ону Бурганга тураскаадырын аазаан кижи мен.

— Бурган сени алгап-­йөрээзин, Самуил — деп Илий чугалаан. — Бараалы, чурттаар чериң айтып берейн.

Самуил Илийге дузалажырынга дыка ынак.

Бир катап турупкан Самуил ыдыктыг ковчег чанынга удуй берген. Ол бир-ле кижиниң ооң адын адап кый дээнин дыңнааш, оттуп келген.

— Чүү болду? — деп, ооң айтырыынга кым-даа харыылавас боорга, Илийге маңнап чеде бергеш айтырган:

— Мени сен кый дидиң бе?

Оозу аңаа:

— Чок, сени кый диведим. Удуп чыдып ал — дээн.

“Элдептиин аа” деп бодангаш, Самуил дедир чедип келгеш, удуй берген.

— Самуил! — деп, ону база катап кый дээн үн дыңнааш, оол коргуп сырбаш дээн.

Ол дораан Илийге маңнап четкеш:

— Бо удаада сен мени кый дидиң бе?— деп айтырарга, Илий аңаа бажын чайгап, чугаалаан:

— Мен сени кый диведим, оглум, барып уду!

Самуил дөжээнге катап база удуй бээрге, ыыткыр тода үн ооң адын адап, үш дугаар кыйгырган. “Ынча дыка меге болбас ужурлуг” деп бодангаш,

Самуил Илийге маңнап чеде бергеш, айтырган:

— Мында мен, Илий! Чүнү эккеп берейн?

Ынчан Илий Дээрги-­Чагырыкчы кыйгырып турар-дыр деп билип каан.

Илий Самуилге:

— Дедир баргаш, удуп чыдып ал. Кыйгырган үн дыңнап кагзыңза: „Чугаала, Дээрги-­Чаяакчы, Сээң чалчаң дыңнап тур“ — деп харыылаар сен» — деп чагып каан. Самуил катап барып оожум чыдып алгаш, манагзынып чыдарга база катап үн дыңналган:

— Самуил, Самуил!

— Чугаала, Дээрги-­Чагырыкчы, Сээң чалчаң дыңнап тур! — деп, сирилээн үн-биле Самуил оожум харыылаан.

Ынчан Бурган аңаа:

— Мен Илийниң өг-бүлезин шиидер деп тур мен. Оолдары туразы-биле Бурганның адын хүндү чок кылып турарын билип турза-даа соксатпааны дээш шиидер мен. Олар ийилдирзи өлүр.

Бургандан ол коргунчуг сөс дыңнааш, даң аткыжеге карак шийер харык чок. Хүн чүгле үнерге Самуил тургаш скинияның эжиин ажыдыптарга Илий айтырган:

— Дүне Бурган сеңээ чүнү чугаалады?

Коргунчуг-даа болза, Самуил Бурганның чугаалаан сөстерин шуптузун

Илийге чугаалаар деп шиитпирлээн. Ону дыңнааш, кырган бараалгакчының муңгарааны хөлчок:

— Бурган чугаалаан болганда, ол сөс бүдер. Ол — Дээрги-­Чагырыкчы-дыр.

Каш чылдар эрткенде Бурганның Самуилге чугаалаан чүвези ол олчаан бүткен.

А Самуил чылдан-­чылче өзүп, күш кирген, а Дээрги-­Бурган ооң-биле кады турган. Самуилдиң Бурганның медээчизи деп хүндүлүг атты алганы бүгү Израиль чонунга дыңналы берген. Дээрги-­Бурган Самуилге чугула ажыдыышкын бээрге, ол ону чонга чедирер хүлээлгелиг.