Бүзүрелдиң тиилелгези

Самуил чоруптарга Давид база хой кадарып чорупкан. Хой сүрүп чоруурда ол хөгжүм ойнаар эдискизин база ап аар. Одарлыг черге келгеш кодан хой оъттап доктаай бээрге, чараш аялгалар чогаадып, чаа-чаа ырларын ырлап, эдискизинге ойнай бээр. Чамдыкта кадарчы бергелерге база таварышкылаар. Бир катап ол хойун адыгдан камгалаар ужурга база таварышкан.

— Давид бир катап хураганын чидирип алыр часкаш боданган:

— Мен хойларымга кандыг-дыр мен, Бурган меңээ база ындыг. Ол мени хайгаарап, сагыш салып чоруур, а айыыл келгенде камгалап турар — деп чугаалангаш, Давид гуслизин алгаш, хылдарының хөөнүн кииргеш ырлаан:

— Дээрги-­Чаяакчы — мээң Кадарчым. Мээң хереглээн бүгү чүвем бар. Ол мени оът-сиген хөлбең ногаан шынааларга одарладыр, оожум сугларга чедире бээр, сеткилимге чаа күштү хайырлаар. Ол мени Бодунуң ат-алдары дээш, шынныг оруктар-биле эдертип бар чыдар. Өлүм хөлегезинде дүмбей караңгы шынаа таварты эртип бар чытсымза-даа, айыыл-­халаптан кортпас мен — Сен мээң-биле болгай сен, даянгыыжың биле шыкпыыжың мени камгалап, оожургадыр.

Саул хаан үе-үелеп хенертен дерзии, кылыктыг, хөрек-­чүрээ көдүрлүр чүвези кирип кээр, а оозу эрте бээрге, ол эпчоксунуп хомудаар турган. Бир катап оозу катап кирип кээрге, хаан хүрээлеңиниң улузу шупту кортканындан сири-кавы. Саулдуң чалчаларының бирээзи хүрээлеңче гуслиге аян тудуп ойнаар Давидти кыйгыртып эккээрин сүмелээн.

Ооң уян аялгалыг ыры хаанны оожургадыр чадавас. Ынчалдыр Давид хаан хүрээлеңинге бир дугаар келгени ол. Бир эвес ооң орнунга хаан дүжүлгезинге Самуилдиң томуйлап каан кижизи мурнунда олурарын Саул билген болза!? А Саулда сезиг безин чок болгаш, аныяк оолга сеткилиниң ханызындан ынак апарган.

Саул филистимнер-биле дайынче чоруптарга Давид хосталы бергеш, чанып келген. Бичии хөгжүм тудукчузу дайын шөлүнге кымга херек боор? Давид ачазының хойларын кадарып арткан, а ооң акылары Саул-биле дайынче чорупкан.

Бир хүн ачазы Давидти кыйгырып алгаш чугаалаан:

— Дайынчыларның турар черин тып алгаш, акыларыңга хүнезинден аппарып бер. Дүрген маңна!

Каш-ла шак болган, Давид шериглер турар черни тып чедип келген. Ол акыларынга аъш-чем хүнезин эккеп бергеш, дайынчыларның чүнү чугаалажырын дыңнап, чанынга олурда, хенертен олар ыытташпайн баргаш, дыңнааланы бергеннер. Израиль шериглериниң талазынче бир филистим чоокшулап кел чыдар. Чүү кончуг шыырак дайынчы дээр! Ооң бедии үш метр чыгыы, шыңганнары мөчек-­мөчек, күш-шыырак, адын Голиаф дээр. Ол аар дериг-­херекселдиг, а холунда туткан копьёзу база дыка улуг.

— Мээң чугаалаан чүвем күштүг ояар! — деп, ол алгырган. — Мээң-биле демисежир кижиңер чорудуңар. Ол мени тиилептер болза, бис тиилеттирген боор бис. Бир эвес ол тиилеттирип алза, силер тиилеттиргениңер ол. Кортук чүвелер, коргунчуг-дур бе?

— Ол кижи силерни тутчуп тулчурунче кый деп турган чүве бе? — деп,

Давид акыларындан айтыргын.

— Ийе, чаңгыс эвес катап. Кым-даа үнмээн. Ындыг узун кылчыгыр-биле демисежири — өлүм-дүр.

Давид кайгап чугаалаан:

— Ындыг-даа болза Бурган бистиң талавыста ийик чоп!

Дайынчылар катыржыр болганнар.

— Бурганга ол кандыг хамаарылгалыг чүвел? Ооң аваангыр, мерген аргалыының, дериг-­херекселиниң дугайында чугаа чоруп турар чүве-дир. Голиафты тиилээн кижиге Саул хаан уруун бээрин безин аазап турду. А дидим кижи тывылбаан.

Хаанга аян тудуп турган бичии Давид шериглер аразында келгенин чугаалаарга, Саул ону келдирипкен.

— Филистим кижи-биле демисежирин чөпшээреп көр — деп, Давид хаандан дилээн.

— Бодава-даа! Ам-даа бичии-дир сен, а Голиаф күштүг болгаш дуржулгалыг дайынчы-дыр!

— А мен хураганнарым тудуп чиир дей бээрге, адыг-мажаалай, арзылаңны безин тиилеп турдум. Ынчан дузалап турган Бурган филистимнерни тиилээринге база дузалаар — деп аныяк оол ээрешкеш турар.

— Сээң бүзүрелиңни магадаар-дыр мен — деп Саул чугаалаан. — Сенден өске кым-даа дидинмеди… Мээң дериг-­херекселимни кеткеш, ок-чепсээмни ап алгаш, Бурган-биле кады чорувут!

Давид хаанның дериг-­херекселин кедип көрген, ынчалза-даа таарзынмаан, олары хөлүн эртир аар, шимчээри берге. Давид дериг-­херекселди ужулгаш, даш октаар хөм баан база сугдан беш калбак, хоюг даш тып алгаш, кадарчылаарда ап чоруур даянгыыжын алгаш филистимге уткуштур үнүп келген.

— Ха-ха-ха! — олче уткуштур үнүп келген аныяк оолду көргеш, филистим кочулаан. — Мээң-биле сен тутчур деп турарың ол чүве бе?

— Сен меңээ удур селеме, копьёлуг үнүп келдиң, а мен сеңээ удур Израиль шерииниң Дээрги Бурганының ады-биле үнүп тур мен! — деп Давид кыйгы салган.

Ооң соонда Давид хоюг дажын хөм багга салгаш, көдүрүп келгеш, долгап-­долгап Голиафче шывадапкан. Великанның кеткен шлёмунуң адаанче дорт-ла хаваанга даш дээрге, ол черже кээп дүшкен. Давид маңнап чеде бергеш, Голиафтың селемезин сегирип алгаш, ону өлүрүп каан. Израиль дайынчылар ону көргеш хей-аът кирип, дидимненип келгеш, коргуш чокка дайзыннарын чурттундан ойладыпканнар.