Павлус билән Силас

Бурун Саул мәсиһийләрни өч көрүп уларға зиянкәшлик қилатти, әнди болса у Хуш хәвәрни тарқитиш үчүн, көп әмгәк қилидиған болди. Саулниң өзгәргәнлигини тәстиқләш үчүн, адәмләр уни Павлус дәп атайдиған болди. У бирнәччә пикирдиши билән биллә һәтта Европиғиму сәяһәт қилиду. Павлус қандақ йәргә барсиму, у йәрдә йәһудийлар билән учришишқа тиришатти. Уларниң ибадәтханиси болмиғачқа, улар алтинчи күни көпинчә очуқ асманниң астида жиғилатти. Бундақ жиғинларниң биридин кейин униң алдиға бир бай кийимләрни кийгән аял келиду. Униң исми Лидия болған. Бу аял униңдин Әйса тоғрилиқ көпирәк ейтип беришини сорайду.

Улар узақ сөзлишиду. Ахирида Лидия:

- Худа мени Өзиниң пәрзәндидәк қобул қилиши үчүн, мениң билән дуа қилсиңиз. Андин мән чөмүлдүрүлүшни халаймән, - дәйду.

Лидия чөмүлдүрүлүшни қобул қилғандин кейин, Павлус билән униң достлирини өйидә меһман қилиду. Лекин Павлус билән Силас униң өйидә көп болмайду. Бирнәччә күндин кейин шәһәр сотчиси уларни зинданға солайду. Бәзи адәмләр йәһудийларниң греклар билән римлиқларниң арисида тәлим берип жүргәнлигидин нарази болған еди. Павлус билән Силас соланған зинданда йәрдә мәхсус бәкитилгән зәнҗирләр болуп, бу зәнҗирләр билән мәһбусларниң путлири билән қоллирини бағлатти. Павлус билән Силас орнидин турмақтигүл, һәтта қимирлалматти.

Лекин бу икки тәлим бәргүчи Худаниң зиндандиму улар билән екәнлигини биләтти. Худа уларға күч вә мәдәт бәрди.

Худаниң бу әлчилири хошаллиқта Худани мәдһийиләп нахшиларни ейтти. Авал улар төвән авазда мәдһийилиди, лекин бара-бара уларниң авази қаттиқ чиқип пүтүн зинданда аңлинидиған болди. Башқа мәһбуслар буниңға ишәнмәй, «Адәм зинданда туруп қандақму бундақ хошаллинип нахша ейтсун?» дәтти.

Туюқсиз уларниң авазлириға гүлдүрлигән бир авазлар қошулди. Бирдәмдин кейин һәммә нәрсә тәврәшкә башлиди. Йәр тәврәватиду! Бена қаттиқ тәврәйду, лекин вәйран болмайду.

Павлус билән Силас зинданниң төвән четидики ташларниң қозғилип кәткәнлигини көрди. Буниң нәтиҗисидә зәнҗирләр мәһбусларниң путлири билән қоллиридин йешилип кәтти. Сиртқи ишикләрму ечилип кәткән еди.

Йәр тәвригәнлиги сәвәвидин зинданниң күзәтчиси ойғинип кетиду. У орнидин сәкрәп туруп ишикләрниң ечиқ турғанлиғини байқайду.

- Барлиқ мәһбуслар қечип кетипту! – дәп ойлайду у. – Әнди мән қаттиқ җазалинидиған болдум. Униңдин көрә, мән өзәмни өзәм өлтүрүвалай.

Павлус күзәтчиниң өзини өлтүрүвалмақчи болғанлиғини көргәндә, йоған аваз билән: «Ундақ қилмиған! Биз һәммимиз бу йәрдә!» дәп вақирайду.

Күзәтчи һечкимниң қечип кәтмигәнлигини көрүп, Павлус билән Силасни қучақлайду. Әгәр бу адәмләр ишинидиған Худа уларни азат қилиш үчүн, йәрни тәвритәлигән болса ундақта У һәқиқий Худа болуши керәк.

- Мән қутқузулуш үчүн немә қилишим керәк? – дәп сорайду у.

- Рәб Әйса Мәсиһкә ишәнгин, шу чағда қутқузулисән! – дәп җавап бериду Павлус.

Бу иштин кейин зинданниң күзәтчиси улар иккелисини өйигә тәклип қилиду.

Павлус билән Силас хошаллиқ билән униңға Әйса тоғрилиқ ейтип бәргәч униң өйигә бариду. Улар Әйсаниң пәқәт яхшилиқ қилғанлиғи тоғрилиқ вә адәмләр Униң Худа Оғли екәнлигини ениқ билиши үчүн дурус сөзлигәнлиги вә дурус һаят яшиғанлиғи тоғрилиқ сөзләп бериду. Улар йәнә Әйса әйипсиз болған болсиму, Рим әскәрлириниң Уни чапрас яғачта миқлиғанлиғини ейтип бериду. Шуңа Павлус билән Силас өзлириниң зиянкәшликкә учраватқанлиғиға һәйран әмәс. Адәмләр немишкә уларға Рәб Әйсаға қариғанда яхширақ муамилә қилиши керәк? Улар шундақла зинданниң күзәтчисигә Әйсаниң инсанларниң гуналири үчүн, йәни уларниң һәрбири үчүн өлгәнлигини ейтип бериду. Әйса чапраста болғанда, инсан билән Худаниң арисидики мунасивәт дурус болуш үчүн гуналарни Өзиниң үстигә алди. Павлус билән Силас шундақла уларға Әйса Мәсиһниң тирилгәнлиги вә Муқәддәс Роһ тоғрилиқму ейтип бериду. Улар кимду-ким Әйсаға ишәнсә, Әйса улар билән Муқәддәс Роһ арқилиқ һәрдайим биллә болиду дәп ейтиду.

- Мәнму Әйсаға мәнсүп болушни халаймән! – дәйду күзәтчи. – Мән Униңдин мени Өзиниң пәрзәндидәк қобул қилишини сориғум келиду.

- Әгәр Худа аялларниму қобул қилса, мәнму Униңға хизмәт қилишни халаймән, - дәйду униң аяли.

Павлус:

- Әлвәттә, Хуш хәвәр аялларғиму керәк! Балиларғиму һәм! Силәрниң шәһириңларда туридиған бир аял алиқачан мәсиһий болди! – дәп ейтиду.

Улар сөһбәтлишип чөмүлдүрүлгәндин кейин, өй егиси Павлус билән Силасни тамақлинишқа чақириду. Лекин күн чиқиш биләнла улар Лидияниң өйигә қайтип кетишкә алдирайду. Лидия болса улардин әнсирәп кетиду. Әнди болса Павлус билән Силас бу аялға Худаниң уларни қоғдиғанлиғи тоғрилиқла әмәс, бәлки күзәтчиниң аилисиниң Худаға ишәнгәнлиги тоғрилиқму ейтип берәләтти.