Әйса Мәсиһниң Юһаннаға бәргән вәһийи

Әйса Мәсиһниң нурғунлиған әлчилири Хуш хәвәрни тарқатқини үчүн Худаға ахирғичә садиқ болуп ишәнчисини сақлиғачқа вәһшиләрчә өлтүрүлди. Лекин әлчиләрниң бири чоң яшқа йетип, тохсән йешида Әфәс шәһиридики мәсиһийләр җамаитиниң әзаси болиду. Бу Юһанна болған. У Әйсаға ишәнгәнлиги сәвәвидин зиянкәшликләргә дуч кәлгән болсиму, өлтирилмәйду. Буниң орниға адәмләр уни Йәр отра деңизидики Патмос дәп атилидиған аралға палаветиду. Бу аралда пәқәт мәһбуслар билән уларниң күзәтчиси туратти. Аралдики бу җим-җитлиқта Худа Юһаннаға сөзләйду. Худа Юһаннаға Әйсаниң Падиша екәнлигини көрситиду. Юһанна мәсиһийләр барлиқ йәрләрдә зиянкәшликләргә йолуқсиму, бундақ әһвалдиму уларниң тәғдири Худаниң қолида болидиғанлиғини көриду!

Худа Юһаннаға у роһий көзлири билән көргән сүрәтләр (вәһийләр) арқилиқ, дуния тарихиниң ахириниң қандақ болидиғанлиғини көрситиду. Бу вәһийиләрниң сани он икки болуп, улар тоғрилиқ Юһанна Муқәддәс Китапниң Вәһийләр дәп атилидиған китавида язиду.

Ахирқи вәһийдә Худаниң Периштәси Худаниң хәлқи үчүн тәйярланған асманниң шәривиниң әҗайип сүритини көрситиду. Әлчи Юһанна хрустальдәк пақирап туридиған һаятлиқ дәрияси еқип туридиған йеңи җәннәтни көриду. Бу дәрия Худа билән Қозиниң тәхтидин еқип чиқиду. Униң қирғиғида болса һаятлиқ дәриғи туриду.

Бу асмандики җәннәттә һечким гуна қилмайду, сәвәви Әйса Мәсиһ гунани йәңди. Шундақла гуна, ишәнмәслик вә өлүм қараңғуси һечқачан қайтип кәлмәйду, сәвәви Худа уларниң һәммисини вәйран қилиду. Қутқузулған ишәнгүчиләр болса Әйса Мәсиһ билән Асманниң Падишалиғида мәңгү һөкүмранлиқ қилиду.

Периштә Юһаннаға у аңлиған һәммә нәрсиниң дурус вә һәқиқий екәнлигини ейтиду.

Бу вәһийләрниң ахирида Рәб Әйса Өзи Әлчи Юһанна билән хошлишип мундақ дәйду:

- Альфа вә Омега, баш вә аяқ, муқәддәм вә ахир Өзәммән... Мән Давутниң йилтизи вә әвладимән, йоруқ таң юлтузимән! Мән пат йеқинда келимән!

- Амин! Кәлгин, Рәб Әйса! – дәп җавап бәрди Юһанна.