Петрусниң тениши

Бәшинчи күни әтигәнлиги Әйсани Қаяпа исимлиқ алий роһанийниң алдиға елип келиду. Униң өйидә синедрион жиғилиду (алий динний сот). Уларниң мәхсити Әйсанни сораққа тартип Уни сотлаш болған.

Петрус болса Устазиниң кәйнидин мөкүнүп маңиду. У бир амал қилип Әйсани сораққа тартқан һойлиға кирәләйду. Соғ болғачқа әскәрләр билән хизмәткарлар һойлида от йеқип иссинип туратти. Петрусму уларниң қешида олтарди.

- Сәнму Әйсаниң шагиртлириниң бириғу? Йә мән хата көрүп қалдимму? – туюқсиз сориди униңдин бир аял.

- Яқ, яқ, - һодуқуп җавап бәрди униңға Петрус.

Шуниң билән Петрус һечқачан Әйсадин танмаймән дегән болсиму, биринчи қетим Униңдин танди.

Петрусниң һойлиға кирип иссинип олтарғиниға бир сааттәк болуп қалди. У Устазиға немә болуватқанлиғини көрди вә аңлиди. У хәлиқниң арисиға мөкүнүвелип синедрион жиғининиң ахирлишишини күтүп туратти. Бираз вақиттин кейин хизмәткарларниң бири Петрусқа қарап:

- Сәнму Униң билән биллә болғанғу! – деди.

Петрус җававән:

- Әйса биләнму? Мән Уни пәқәтла билмәймән! – дәп ейтти.

Шундақ қилип у Рәббидин икки қетим танди.

Шу вақитта сотханида вараң-чуруң болуп кәтти. Әйсаниң қешидикиләр Уни иштирип, Униң үстидин күлди. Бәзилири болса Уни урди.

Шу вақитта бирси Петрусқа:

- Сән растинла уларниң бири! Тәләппузуңдин чиқип туриду! – деди.

Петрус адәмләрниң Устазиға қанчилик рәһимсизләрчә муамилә қиливатқанлиғини көрүп, өзи шундақ әһвалға чүшүп қалмаслиқ үчүн:

- Мән Әйсани билмәймән! – дәп ейтиду.

Шу вақитта ғораз чиллайду вә йеңи күнниң башланғанлиғини җарий қилиду.

Шу вақитта Петрус Әйсаниң Өтүп кетиш һейти кечилигидә ейтқан сөзлирини есигә алиду: «Ғораз чиллаштин бурун, сән Мәндин үч қетим танисән!» Петрус өзи рәт қилған Рәббигә қарайду. Шу чағда Устазму униңға қарайду.

Петрус уят билән қайғуға толуп қаттиқ жиғлап, һойлидин жүгрәп чиқип кетиду. Устазиниң бу қаришини у әнди һечқачан унталмайду.