Әйсаниң Бәйтанияда майлиниши

Өтүп кетиш һейтидин алтә күн бурун Әйса шагиртлири билән Бәйтаниягә келиду. У адәттикидәк Марта, Мәрийәм вә Лазарниң өйидә тохтайду. Әтиси кәчқурун улар Симунниң өйидә меһман болиду. Бу Симунни Әйса алдида мохо кесәлдин сақайтивәткән еди.

Тамақ вақтида Марта меһманларға хизмәт қиливататти. Мәрийәм болса сап сумбулдин ясалған интайин қиммәт баһалиқ әтирни елип Әйсаниң алдиға кәлди. Андин у әтирниң ағзини авайлап ечип уни Әйсаниң беши билән путлириға төкти. Андин өзиниң узун чачлири билән Әйсаниң путлирини сүртти. Өйниң ичи қиммәт баһалиқ әтирниң пуриқиға толди.

Өйдикиләрниң бәзилири Мәрийәмгә нарази болди. Улар буни исрапчилиқ дәп саниди. Кейин Әйсани сетивәткән Йәһуда Ишқариот мундақ деди:

- Бу әтирниң қиммити бир адәмниң жиллиқ киримгә тәң келидикән! Немишкә бу әтир сетилип, пули кәмбәғәлләргә берилмиди?

У бу нәрсини кәмбәғәлләргә ичи ағриғанлиғидин әмәс, бәлки оғри болғанлиғидин ейтқан еди. Хәлиқ Әйса үчүн пул қурван қилатти. Йәһуда болса бу пул селинидиған сандуққа қаратти вә пулни аз-аздин оғрилатти.

Рәб Әйса нарази болған шагиртларға җиддий аваз билән мундақ деди:

- У Мән үчүн яхши иш қилди. Кәмбәғәлләр дайим силәрниң араңларда, лекин Мән араңларда дайим болмаймән. Бу аял бу әтирни Мени дәпнә қилинишқа тәйяр қилиш үчүн бәдинимгә қуйди. Билип қоюңларки, бу Хуш Хәвәр дунияниң қәйиридә йәткүзүлсә, бу аял әслинип, униң қилған иши тилға елиниду!