Лазарниң тирилиши

Бәйтанийәлик Марта билән Мәрийәмниң иниси Лазар қаттиқ ағрип қалиду. Һәдилири у өлүп кетиду дәп қорқуп Әйсаға адәм әвәтип:

- Рәббим! Сениң достуң қаттиқ ағрип қалди, - дәп хәвәр йәткүзиду.

Рәб Әйса кимниң ағрип қалғанлирини билсиму, буниңдин әнсиримәйду. У:

- Бу кесәл өлүмгә елип бармайду, бәлки униң арқилиқ Худа улуқлиниду! – дәп ейтиду.

Әйса Лазарниң ағрип қалғанлиғини аңлиғанда шагиртлири билән болған йәрдә йәнә икки күн болиду андин:

- Маңайли! Лазар ухлап қалди, лекин Мән уни ойғитиш үчүн баримән, - дәйду.

Шагиртлар буниң мәнасини чүшәнмигәндә Әйса:

- Лазар өлди! Силәрни дәп, униң қешида болмиғанлиғимға хошалмән, чүнки бу силәрниң ишәнчиңларниң күчәйтилиши үчүн йәнә бир пурсәт яритип бәрди. Әнди у бар йәргә барайли, — деди.

Рәб Әйса Бәйтанийәгә кәлгәндә, Лазарниң йәрликкә қоюлғанлиғиға төрт күн болған еди. Мәлидә адәм нурғун еди, сәвәви нурғун адәм Йерусалимдин Марта билән Мәрийәмгә көңүл ейтиш үчүн кәлгән еди.

Марта Әйсаниң мәлигә йеқин кәлгәнлигини аңлап Униң алдиға чиқиду. Мәрийәм болса өйдә қалиду.

Марта Әйсани көргәндә:

- Рәббим! Әгәр Сән бу йәрдә болған болсаң, мениң иним өлмәтти. Лекин мән билимән, Сән Худадин немә тилисәң, У Саңа шуни бериду, - дәп ейтти.

Әйса җававән:

- Иниң тирилиду! – дәп ейтти.

- Қиямәт күни униң чоқум тирилидиғанлиғини билимән, - деди Марта.

Әйса униңға:

- Тирилиш вә һаят Өзәмдурмән. Маңа ишәнгәнләр мәңгү өлмәйду. Буниңға ишинәмсән?

- Һә-ә, Рәббим! Сениң дунияға кләгән Худа Оғли Мәсиһ екәнлигиңгә ишинимән, - дәп җавап бәрди аял вә Мәрийәмгә Әйсаниң кәлгәнлиги вә уни күтиватқанлиғи тоғрилиқ хәвәр қилишқа жүгрәп кәтти.

Мартаниң сөзлирини аңлиған Мәрийәм орнидин тез туруп Әйсаниң алдиға жүгрәп маңди. У Әйсаниң путиға жиқилип аччиқ жиғлап кәтти. Әйса һәммисиниң ғәмкин турғанлиғини көрүп, җәсәтни нәгә қойғанлиғини сориди. Лазарниң қәйәргә қоюлғанлини билгән Әйса яш төкиду вә Лазар ятқан өңкүрниң кириш тәрипигә қоюлған ташни еливетишни буйрийду. Бир нәччә адәм ташни еливетиду. Рәб Әйса көзлирини асманға көтирип:

- Ата! Мени тиңшиғанлиғиң үчүн Саңа рәхмәт ейтимән, - дәйду.

Андин жуқури авазда:

- Лазар! Сиртқа чиқ! – дәп ейтиду.

Шу чағда мүмкин әмәс иш йүз бериду! Лазар қол-путлири кепинләнгән, иңиги теңилған һалда сиртқа чиқиду. Әйса:

- Униңға оралған нәрсиләрни йешиветиңлар, у маңсун! – деди.

Бу улуқ мөҗүзини көргән нурғун йәһудийлар Рәб Әйсаға ишәнди.