Току адәмниң сақийиши

- Сән йеңилиқни аңлидиңму? – сориди бир киши өзиниң тонушидин. – Мәлимизгә Әйса кәпту! У кесәлләрни сақайтидекән.

- Сән бизниң ағинимизни ойлаватамсән? У маңалмайдиған турса, қандақ Әйсаниң алдиға келәлисун?

- Уни Әйсаниң алдиға апирайли! – деди йәнә бирси. Андин улар йәнә икки тонушидин ярдәм сорап паләч ағинисиниң қешиға келиду. Бирликтә улар зәмбилгә охшаш нәрсини ясавелип, паләч ағинисини униңға ятқузуп Әйса тохтиған өйгә алдирап маңиду. Лекин улар өйгә йеқинлашқанда, бираз үмүтсизлиниду: Әйсани тиңшаймиз дәп кәлгән адәмләр һойлиниң ичигә тошуп кәткән еди. Һелиқи кишиләр зәмбилдики ағиниси билән һәргизму уларниң арисидин өтәлмәтти. Туюқсиз уларниң бирси нурлинип:

- Маңа бир ой кәлди! – вақириди у. – Үгүздин киргүзәйли!

- Үгүздин? Қандақ?

- Бу өйниң үгүзи лайдин селинған. Биз үгүзни тешип ағинимизни арқан билән чүширимиз.

Улар өзлири дегәндәк қилди. Уларниң бири арқан вә башқа керәклик нәрсиләрни издигили кәтти. Қалғанлири болса ағинисини шота арқилиқ үгүзгә чиқарди. Үгүзни тешишкә көп вақит кәтмиди. Шуниң билән улар ағинисини арқанда өйниң ичигә чүшәрди. Улар үгүзни дәл Әйса турған йәрдин тешипту. Улар жуқуридин төвәнгә қариғинида, немә болуватқанлиғини чүшәнмәй олтарған әр кишиләрни көрди. Әйса күлүмсиләр жуқуриға қарап андин арқанни тутуп Әйсаниң алдиға чүшкән һелиқи кишигә мундақ һәйран қаларлиқ сөзләрни ейтиду:

- Сениң гуналириң кәчүрүлди.

Әйсаниң қешида турған Тәврат устазлири билән пәрисийләр буни аңлап аччиғлинип кетиду. Әлвәттә, гуналарни пәқәт Худа кәчүридиғу! Бу адәм Өзини зади Ким дәп ойлайдиғанду? Әйса уларниң немә ойлиғанлиғини билип мундақ дәйду:

- Силәр қандақ ойлайсиләр, адәмгә сениң гуналириң кәчүрүлди дәп ейтиш оңайму яки орниңдин туруп маң дәп ейтиш оңайму?

Тәврат устазлири гуналарни пәқәт Худа кәчүридиғанлиғини биләтти. Лекин Әйса паләч адәмниң гуналирини кәчүрүш арқилиқ Өзиниң адәттики бир устаз әмәс екәнлигини көрсәтти.

«Лекин адәмниң гуналириниң кәчүрүлгәнлигини ким тәкшүрәлисун? – ойлатти жиғилғанлар. – Әгәр Сән бу кесәлни сақайтивәткән болсаң, бу Сәндә алаһидә қабилийәтләрниң бар екәнлигини билдүрәтти».

Уларниң немә ойлаватқанлиғини билгән Әйса:

- Худа Маңа күч билән һоқуқни пәқәт кесәлләрни сақайтиш үчүнла әмәс, бәлки гуналарниму кәчүрүш үчүн бәрди. Силәр буни чүшинишиңлар керәк.

Андин у кесәлгә бурулуп:

- Орниңдин туруп, орун-көрпәңни елип өйүңгә қайтқин! – дәйду.

Һелиқи киши бирдин орнидин туриду. У кесилидин азат болиду. Андин у өзиниң орун-көрписи билән арқанни елип, һәйран қалған адәмләрниң арисидин өтүп кетиду. У Әйсаға рәхмитини ейтип Худани улуқлайду. Хошаллиқ билән үгүздин қарап турған ағинилириму өйлиригә қайтишиду.

Амма һазир Инсан Оғлиниң йәр йүзидә һәм гуналарни кәчүрүм қилиш, һәм кесәлләрни сақайтиш һоқуқиға егә екәнлигини испатлап берәй, — деди. Андин паләч кесәлгә: Орнуңдин тур, орун-көрпәңни жиғиштуруп өйүңгә қайт! — дәп буйриди. Һелиқи адәм дәрһал көпчиликниң алдида орнидин дәс туруп, өзи ятқан зәмбилни елип, Худани мәдһийилигиничә, өйигә қайтти.

Луқа баян қилған хуш хәвәр 5:24, 25