Канадики мөҗүзә

Әйса шагиртлири билән Җәлилийәгә келип үч күн өткәндин кейин Кана дегән бир кичик мәлидә той болди. Әйсаниң аниси Мәрийәмму шу йәрдә болди. Бу вақит һәммиси үчүн хошал болидиған вақит болуп, меһманлар ичимликләрни ичип, нахшиларни ейтип уссул ойнап, бир-бири билән сөзлишип күлүшмәктә еди. Туюқсиз той таза қизиватқанда Мәрийәм Әйсаниң қешиға келип:

- Шарап түгиди, - дәп аста ейтти.

Чатақ болди. Хәлиқ әнди чоқум той жигитини пишиқ дәп һесаплап қалиду. Мәрийәм Әйса бир амал тапиду дәп үмүт қилған, лекин Әйса Анисиниң Униңдин немини халайдиғанлиғини билип:

- Ана, Мени арилаштурмисиңиз. Мениң вақтим техи кәлмиди, — дәйду.

Мәрийәм Рәб Әйсаниң немә дегәнлигини чүшәнди. У Әйсаниң қолидин һәмминиң келидиғанлиғиға ишинәтти. Шуниң үчүн у хизмәтчиләрниң йениға келип уларға аста:

- Әгәр мениң Оғлум силәргә бир нәрсә десә, У дегәндәк қилиңлар, - дәп ейтиду.

Бираздин кейин Әйса растинла хизмәтчиләрниң йениға келиду. У әтрапиға қарап һойлида турған алтә йоған бош туңни көриду.

- Туңларни суға толтуруңлар! – дәйду У хизмәтчиләргә.

Улар алтә туңни толтуруш үчүн нурғун су әкелиду.

- Әнди туңдики суни зияпәт башқурғучи ичип бақсун, - деди Әйса.

Хизмәтчиләр Әйсаға қарап турупла қалиду. У немә демәкчи? Зияпәтни башқуридиған адәм келип улар қудуқтин тошуған суни ичип беқиши керәкму? Бу Насирәлик Жигит уларниң үстидин күлмәкчиму? Лекин улар Мәрийәмниң сөзлирини есигә елип, дәл У дегәндәк қилмақчи болди.

Шуниң билән зияпәт башқурғучиси келип чөмүчкә туңдики суни елип ичип бақти.

- Вах, - дедидә у алдирап той жигити тәрәпкә меңип кәтти.

- Сән есил тойни уюштурупсән, - деди у, - лекин сениң қилған бир хаталиғиң бар.

Той жигити: «Һазир бу киши мени шарапниң йәтмигини үчүн тиллайду», - дәп ойлап хиҗил болди.

Лекин зияпәт башқурғучи:

- Адәттә кишиләр яхши шарапни бешида бериду. Адәмләр шарапқа тойғандин кейин, уларға әрзәнирәк шарапни қуйса болиду. Сән болсаң әксичә қилипсән. Сениң хизмәтчилириң һазир қуюватқан шарапниң сүпити наһайити жуқурикән! – дәйду.

Той жигити немә дейишини билмәй қалди. Әйсаниң аниси Мәрийәм болса Оғлиға күлүп қарап туратти, Униң шагиртлири босла: «Һәқиқәтән, Худа Өзи Әйсани адәмләргә ярдәм бериш үчүн әвәтипту» дейишти.