Давут билән Саул

Давут ғалибә қазанғандин кейин, падишаниң сарийида қалиду. У падиша билән бир җозида тамақлинидиған болди. Саул униң билән сөһбәтлишәтти, һәтта бәзидә униңдин мәслиһәт соратти. Бара-бара Давут қурални пайдилиништа маһир болуп техиму әплик җәңчигә айланди. Бу яш жигитниң һәрқандақ сөзи билән ишлири Саул билән униң хизмәтчилиригә яқатти, шуңа ахири у падишаниң қошунлириниң башлиғи болуп сайланди. Шуниң билән биллә Давут Саулниң оғли Йонатан билән җан дост болиду.

- Мениң җәң кийимлиримни, қиличимни вә оқ-яримни қобул қилғин, - дәйду Давутқа Йонатан у Ғолиятни йеңивалғандин кейин. – Булар иккимизниң арисидики достлуқниң бәлгүси болсун.

Шу күндин тартип Давут билән Йонатан әң садиқ вә йеқин достлардин болиду. Улар иккелиси достлуғини интайин қәдирләтти.

Хәлиқму Давутни яхши көриду. Кочиларда әрләр, аяллар вә балилар Саулға қариғанда Давуттин бәкәрәк зоқлинатти. Буни көргән падиша аччиғлинип көрәлмәслик қилидиған болди.

Бир күни Саул Давут билән җозида олтарғанда, падиша туюқсиз терикип кетиду. Буни көргән Давут тез чилтарини елип Саулни тиничландурмақчи болиду, лекин бу қетим униң күйи пайдисиз болиду, чүнки Саул дәл Давутқа териккән еди. У алдида чилтарини тутуп олтарған яш жигитни көрүп өзини туталмиди. Падиша тамға тирилип турған нәйзини елип күчиниң баричә уни Давутқа атиду. Лекин Давут туюп турғандәк өзини бир чәткә атиду вә нәйзә учуп келип тамға санчилиду. Буни көргән Саул техиму терикип кетиду. У иккинчи нәйзини елип йәнә Давутқа атиду, лекин Давут чақмақтәк илдам болуп қечип үлгириду.

- Давутни башқа көргүм йоқ! – вақирайду падиша. – У филистийәликләр билән башқа йәрдә җәң қилсун.

Саул Пәрвәрдигарниң Давут билән екәнлигини көрүп қорқуп кетиду. Шуңа у Давутни йенидин қоғлаветиду.

Лекин Саул Давут Ғолият билән соқушуштин бурун бәргән вәдисини орунлап, қизи Микални Давутқа бериду.

Лекин шундақ болсиму, Давутқа қечишқа тоғра келиду, сәвәви Йонатанниң ейтишичә, Саул уни қоғлапла қоймай, бәлки өлтүрүвәтмәкчикән.