Қабил билән Һабил

Адәм ата билән Һава ана қоғлап чиқирилғандин кейин бағда яшимайдиған болди. Уларниң икки оғли туғулди – Қабил билән Һабил. Уларға дадисиға охшаш еғир иш қилишқа тоғра кәлди. Қабил етизда ишләтти, Һабил болса қойчи болди.

Әнди Худа бурунқиға охшаш пат-пат адәмләргә келип, улар билән сөзләшмәйдиған болди. Лекин бәзидә У адәмләргә сөзләтти вә уларға Униңға өтүнүшлирини ейтишқа рухсәт қилатти.

Бир күни Қабил билән Һабил Худаға қурванлиқ әкәлмәкчи болди. Қабил өзиниң йәрдин алған мәһсулатлиридин қурванлиқ елип кәлди. Һабил болса өзиниң әң яхши қозисини қурван қилди. Пәрвәрдигар Һабилниң қурванлиғини қобул қилип, Қабилниңкини рәт қилди. Худа үчүн адәмниң Униң алдиға қандақ қәлби билән келидиғанлиғи муһим. Қабилниң қәлби дурус болмиған. У қаттиқ хапа болиду. Униң йүзи тутулуп кетиду. У өзиниң инисиға көрәлмәслик қилиду.

Худа Қабилниң қәлбини көрүп, униңға ойидин йенишқа пурсәт бәрди. Худа униңға: «Саңа немә болди? Қәлбиңгә қара, сениң қәлбиң хәтәр астида. Яманлиқ саңа йеқинлашмақта, шуңа сән уни ичиңгә киргәзмигин» дәп ейтиду. Лекин Қабил Худаға бойсунмиди. У Һабилдәк Худани яхши көрмәтти. У пәқәт өзинила яхши көрәтти.

У Һабил тоғрилиқ ойлиғансири, уни техиму қаттиқ өч көрди. Шуниң билән қорқунучлуқ иш йүз бәрди. Бир күни улар иккиси етизда болғанда, Қабил инисиға һуҗум қилип, уни өлтүриветиду. Һабилниң қени төкүлүп йәрни қизил-җия қилди. Шундақ қилип, Қабил өчмәнлиги сәвәвидин инисини өлтүрди.

Көп өтмәй Қабил Худаниң авазини аңлиди:

- Иниң Һабил қени? - Билмәймән, мән инимниң баққучисиму? - дәп җавап бәрди аччиғлинип Қабил.

Лекин Худа:

- Мән йәрдә иниңниң төкүлгән қенини көрдүм. Буниң үчүн мән сени җазалаймән, сәвәви сән гунаға сени егиләвелишкә йол қойдуң. Сән өйүңни ташлап яқа жутқа кетисән вә мәңгү сәргәрдан болисән, сән һеч йәрдә арамлиқ тапалмайсән.

Шуниң билән Қабил Худа униң билән сөзләшкән җайдин жирақ йәргә кетиду.

Шундақ қилип Адәм ата билән Һава ана икки оғлидин айрилиду: Қабил улардин жирақ яққа кетиду, Һабил болса өлүп кетиду. Улар Һабилни дәп көп жиғлиған болуши керәк! Лекин мүмкин, улар Қабилниң аччиғи тоғрилиқ ойлап техиму көп жиғлиған. Улар шәйтан уларға йегүзмәкчи болған шу мевини немишкә йеди? Әгәр улар бундақ қилмиған болса, Худа билән Ерәм бағда болған бәхитлик һаятидин һеч қачан айрилматти, Қабил болса аччиғланматти, Һабил болса һаят қалатти.

Кейинирәк Қабил өйлинип, униң балилири туғулиду. Униң балилириниң қәлби яман вә қатил болуп, улар Худани яхши көрмәтти вә Худаға бойсунматти. Лекин Худа Адәм ата билән Һава аниға рәһим қилип, уларға йәнә бир оғулни бәрди, бу оғул Худаға садиқ болди; униң исми Сет еди. Адәм ата билән Һава ана үчүн бу әһвал интайин қийин болған, сәвәви улар Қабилниң әвладидин Қутқазғучиниң келип чиқмайдиғанлиғини чүшинәтти. Сетниң пәрзәнтлири болса Худани яхши көрәтти.

Шундақ қилип, йәр йүзидә икки әвлат яшайдиған болди: Қабилниң пәрзәнтлири билән Сетниң пәрзәнтлири. Муқәддәс Китап Сетниң пәрзәнтлирини Худаниң оғуллири, Қабилниң пәрзәнтлирини болса инсанниң оғуллири дәп атайду.