Раһаб билән чарлиғучилар

Муса аләмдин өткәндин кейин Йошува Навин хәлиқни вәдә қилинған зиминни егиләшкә тәйярлайду. Әгәр Йошува Пәрвәрдигарниң әмирлирини орунлап Униңға бойсунса, У Униңға вәдә беримән дәйду. - Қәйсәр вә җасарәтлик бол, - деди Худа униңға. – Сән қәйәргә барсаңму, Пәрвәрдигар сениң билән биллә!Шундақ қилип Йошува хәлиққә үч күнлүк йолға йемәклик тәйярлишини буйрийду, сәвәви улар Иордан дәриясидин өтмәкчи болиду. Бу болса Худа уларға беримән дәп вәдә қилған зимин, шуңа у вәдә қилинған зимин дәп атилиду. Йошува пәхәс болуп авал икки чарлиғучини әвәтти. Бу иккиси берип шу зиминни, болупму Ериха шәһирини чарлиши керәк болған. Жигитләр шәһәргә кирип Раһаб дегән бир аялниң өйидә қоналғуға тохтиди. Бу аялниң өйи шәһәрниң темида орунлашқан еди. Ериха шәһириниң падишаси өзиниң хизмәтчилиридин улар һәққидә хәвәр тепип, уларға исраиллиқларни тутқун қилишни буйрийду. Лекин Раһаб уларни өйиниң чедириға йошуруп қоюп, падишаниң хизмәтчилиригә:- Раст, бу адәмләр мениң өйүмгә кәлгән. Лекин мән уларни билмәймән. Улар кәч чүшкәндә кәтти. Уларниң арқисидин қоғлаңлар, шундақ қилсаңлар уларға йетишәләйсиләр, - дәп ейтти. Падишаниң хизмәтчилири исраиллиқларни қоғлап кетиду, Раһаб болса чедирға чиқип меһманлириға:- Мән Пәрвәрдигарниң бу зиминни силәргә ата қилғанлиғини билимән. Силәр бизни бәкла қорқутувәттиңлар. Бу зиминдики барлиқ хәлиқ силәрдин қорқуп, жүрәклири су болуп кәтти. Силәр Мисирдин чиққанда Пәрвәрдигарниң силәргә Қизил деңизни йерип, қурутуп бәргәнлигидин бизниң хәвиримиз бар. Биз буларни аңлиған һаман қорқуп, җасаритимиз йоқалди. Чүнки Пәрвәрдигариңлар Худа пүтүн аләмниң Худасидур. Мән силәргә яхши муамилә қилдим. Шуңа һазир силәр Пәрвәрдигарниң алдида мениң уруқ-туққанлиримға тәгмәсликкә қәсәм қилсаңлар. Мениң ата-анам, ака-укилирим, һәдә-сиңиллирим вә уларниң аилисиниң һаятини қутқузуп, уларни өлүмдин сақлап қелишқа капаләт бәрсәңлар, - дәп ейтиду. Шуниң билән чарлиғучилар Раһабқа униң аилисиниң сақ қалидиғанлиғиға вәдә қилиду. Шу чағда Раһаб уларға ағамча билән деризидин йәргә чүшүвелишқа ярдәм бериду. Исраил жигитлири кетиш алдида турғанда, Раһабқа деризисигә қизил яғлиқни теңип қоюшини ейтиду. Бу бәлгү арқилиқ Раһаб вә униң өйидә болидиған униң пүтүн аилиси сақ қалиду. Бу иштин кейин жигитләр шәһәрдин кетиду. Улар теч-аман қайтип келип Йошуваға йүз бәргән ишларни баян қилип бериду:- Пәрвәрдигар һәқиқәтән пүткүл зиминни бизгә ата қипту. У йәрдики адәмләр қорққинидин жүрәклири су болуп кетипту!