Мистин ясалған илан

Исраиллиқлар чөлдә узақ сәпәр қилип жүрди. Бәзидә улар Кәнъан зиминиға йеқинлашқанда, булут башқа тәрәпкә қозғилатти вә уларға қайтидин чөлгә қайтишқа тоғра келәтти. Бу сәвәптин улар интайин көңүлсизлинип кетәтти, сәвәви улар вәдә қилинған зиминға киришни арман қилған. Әгәрдә ибранийлар чөлдә нарази болмиған болса, Пәрвәрдигар алибурун уларни Кәнъан зиминиға елип кирәтти, лекин Худа уларни җазалимақчи болғачқа, У уларни бу зиминға киргәзмәтти.

Бир күни улар қайтидин Худа билән Мусаға қарши чиқиду:

- Силәр бизни немишкә Мисирдин елип чиқтиңлар? Биз чөлдә қосиғимиз ечип өлүп кетидиған болдуқ. Бу йәрдә йә нан, йә су йоқ, маннадин болса тоюп кәттуқ.

Бу сәвәптин Худа ибранийларни қаттиқ җазалиди: У уларға зәһәрлик иланларни әвәтиду. Бу иланларниң чеқишидин уларниң нурғунлири өлүп кетиду.

Шуниң билән Исраил хәлқи өкүнүп, Мусаға:

- Биз Пәрвәрдигарға вә саңа қарши сөзләп гуна қиптимиз. Худа бизни иланлардин азат қилсун дәп дуа қилғайсән.

Муса хәлиқ үчүн дуа қилиду. Худа униң дуасини аңлап униңға:

- Сән мистин бир иланни яса. Андин уни яғачниң үстигә орнитип, кимни иланлар чаққан болса шуларға мис иланға қаришини ейтқин, шунда улар тирик қалиду, - дәп буйрийду.

Илан чаққан адәмләр өзи турған йеридин бешини көтирип мис иланға қариса уни көрәтти. Шунда улар кесилидин сақийип, қайтидин әслигә келәтти.

Худаға ишинип мис иланға қариған исраиллиқлар кесилидин сақийип Худани улуқлиди. Әпсус лекин сақийиш үчүн мис иланға қарашниң керәклигигә көплири ишәнмиди. Улар ишәнмигәчкә қариматти, шуңа улар өләтти. Адәмләргә һаятлиқни мис илан әмәс, бәлки Худа бәргән! Адәмләр болса пәқәт Худаға ишинип, Худа орунлаштурған қутқузулуш йолини қобул қилиши керәк болған.