Алтун мозай

Муса Синай теғида Худа билән сөзлишип узун вақит болди. Хәлиқ болса униң қайтип келишини тақәтсизлип билән күтти. Лекин улар узақ күткәчкә, башқа чидашни халимай, башқиларниңкидәк өзиниң худасини яритип униңға чоқунмақчи болди. Хәлиқ Һарунға улар үчүн бир бутни ясап беришини тохтимай ейтивәргәчкә, ахири у мақул болиду.

- Мақул! – вақириди у. – Мән силәргә худани ясап беримән!

У мақул болуш арқилиқ Худаниң әмрини бузуватқанлиғини билгән, лекин у пүтүн хәлиққә қарши чиққидәк җасарәтлик болалмиди. Шуниң билән Һарун хәлиқ қурван қилған алтунни жиғип униңдин алтун мозайни қуйди. Бу бутни у хәлиқниң алдиға қойғанда, һәммиси тәнтәнә қилип:

- Мана бизниң худайимиз! - дейишти.

Муса тағдин чүшкәндә хәлиқниң тәнтәнә қиливатқанлиғини аңлиди. У бир қарапла немә болғанлиғини чүшәнди.

- Вай гунакарлар! Силәр имансиз капирлар! – чеқирап кәтти у. Униң көзлири яшқа толди. Исраиллиқлар бузулуп, тирик Худаниң орниға қуюлған мозайға чоқунувататти!

Бундақ қорқунучлуқ гунани көргән Муса қаттиқ ғәзәплинип, қолидики таш тахтиларни көтирип уларни ғар ташқа күчиниң баричә атиду. Шуниң билән таш тахтилар парчилинип һәряққа учуп кетиду.

Андин Муса алтун мозайни йоқ қилишини буйрийду.

- Силәр еғир гуна қилдиңлар, - дәйду у. – Лекин мән қайтидин таққа чиқип Худадин силәрни кәчүрүшини тиләймән. Мүмкин, Худа йәнә бир қетим силәргә кәңчилик қилар.

Муса қайтидин Синай теғиға чиқип Худадин хәлқини кәчүрүветишини сорайду.

- Әгәр Сән уларни кәчүрмәй, йоқ қиливетишни халисаң, - дәйду, - ундақта мениму йоқ қиливәткин.

- Мән пәқәт гуна қилғанларнила җазалаймән, лекин пүтүн Исраил хәлқини йоқ қилмаймән. Силәр берип Мән Ибраһим, Исһақ вә Яқупқа вәдә қилған зиминни егиләңлар. Мән Өзәм болсам силәр билән бармаймән, - дәйду униңға Худа.

- Рәббим, - илтиҗа қилиду Муса, - әгәр Сән биз билән бармисаң, ундақта мәнму хәлиқни у йәргә апарғум кәлмәйду, сәвәви Сениңсиз биз бит-чит болимиз!

- Мән сени яхши көримән, Муса, - дәп җавап бериду Худа, - шуниң үчүн Мән сениң илтимасиңни орунлаймән. Мән хәлиқниң гунасини кәчүрүп, силәр билән вәдә қилинған зиминға баримән.

Бираз вақит өткәндин кейин Худа Мусаға йеңи таш тахтилирини ясап, уларға он пәризни йезип чиқишини буйрийду.