Лазарьны диргискени

Вифания чурттуг Марфа-биле Марияның дуңмазы Лазарь аар аараан. Ооң өлү бээринден корткаш, угбалары Иисусче сөс дамчыдыпкан:

— Дээрги! Силерниң ынак кижиңер аар аарый берген-дир.

Кымның дугайын чугаалап турарын билзе-даа, Дээрги Иисус дүвүреп далашпайн харыылаан:

— Бо аарыг эчизинде барып, өлүмге чедирбес, а Бурганның алдары нептерээринге аарыг-дыр!

Лазарьны аараан деп медээ алган черинге Иисус ам-даа ийи хонук эрттирген. Ооң соонда өөреникчилеринге чугаалаан:

— Чоруулуңар! Лазарь удуй берген-дир. Мен ону оттурар дээш чоруурум ол.

Өөреникчилериниң чигзинип турарын көргеш, чугаалаан:

— Лазарь өлген-дир. Силерни бодааш, бүзүрей бээриңер дээш, ооң-биле кады турбаанымга өөрүп тур мен. Че, ам олче бараалыңар!

Олар чедип келгенде Лазарьны чевег-­куйга орнукшудуп каанындан бээр дөрт хонук эрткен болган. Марфа база Марияны оожургадып, качыгдалын үлежип келген улус Иерусалимден база чоок кавы суурлардан четкилеп келген болгаш, Вифанияда кижи көвей.

Марфа Иисустуң кел чыдарын дыңнай сал-ла, Аңаа уткуштур үнүпкен, а Мария бажыңынга артып калган. Марфа Иисуска уткужуп келгеш мынча дээн:

— Дээрги! Силер маңаа турган болзуңарза, мээң акым өлбес ийик. Ынчалза-даа Бургандан Силер чүнү-даа дилээр болзуңарза, Ол Силерге ам-даа болза бээр!

— Акың катап дирлип кээр! — деп, Иисус харыылаан.

Марфа Аңаа:

— Сөөлгү, коргунчуг суд хүнүнде, ооң катап дирлип кээрин билир мен — дээн.

Иисус Марфага мынча дээн:

— Мен, ол катап дирлиишкин база амы-тын Мен-дир мен! Меңээ бүзүрээр кижи база кажан-даа өлбес. Ындыг деп бүзүрээр сен бе?

Марфа Аңаа:

— Ийе, Дээрги! Делегейже чедип кээр ужурлуг Бурганның Оглу, Христос

— Ол силер-дир дээрзинге бүзүрээр мен — дээш, дуңмазынга Иисус келген деп дыңнадыр дээш, бажыңынче маңнапкан.

Мария медээни дыңнааш, далаш-биле тура халааш, Аңаа уткуй маңнапкан. Уткужуп келгеш, Иисустуң буттарынга олура дүшкеш, качыгдалдыг ыглапкан. Ооң-биле кады келген иудейлерниң база муңгарап турарын көргеш, Иисус Боду база хөңнү баксырап, хөлзей бергеш, өлген кижини кайда орнукшудуп каанын айтырган. Кайдаазын айтып бергеннер. Аңаа келгеш, Иисус ыглай бергеш, Лазарьны чыттырып каан чевег-­куйнуң аксында дашты ап кааптарын дужааган. Каш кижи дашты кыдыынче чайладыпкан. Иисус дээрже көргеш чугаалаан:

— Ачай! Мени дыңнап турарың дээш четтирдим!

Оон ыыткыр үн-биле дужааган:

— Лазарь! Үнүп кел!

Кайгамчык чүве! Холдарын, буттарын ак шывыг-биле ораадып алган, арнын база аржыыл-биле дуй шарып каан Лазарь чевег-­куйдан үнүп келген. Иисус айтыышкын берген!

— Ораап каан шывыгны ап кааптыңар!

Ол кайгамчык болуушкунну көрген улустуң хөй кезии Аңаа бүзүрей берген.