Иаирниң уруун диргискени

Иаир кажан-даа ындыг дүрген маңнап көрбээн. Ол бир синагоганың (иудейлер тейлеп чыглыр бажың) даргазы чүве-дир. А ол дег бедик албан-­хүлээлгелиг кижилер маңнавас турган. Ындыг болза-даа бо удаада айтырыг амы-тын-биле өлүм аразында чоруп турар. Чүге дээрге ооң уруу аараан, ол өлүрүнүң кырында чыткан. Ол чаа-ла он ийи харлаан. Иаир уруунга дыка ынак, а ам хүн эрткен тудум уруунуң баксырап турарын ол көөр ужурга таварышкан. Ол өйде Иисус өөреникчилери-биле хоорайда келген, ынчангаш ада кижи Иисустан дуза дилеп чедер деп шиитпирлеп алган. Иаир чедип келгеш, Иисустуң мурнунче доңгая кээп дүшкеш, Оон дилеп эгелээн:

— Башкы! Мээң уруум өлүп чыдыр. Дилеп тур мен бажыңымга кирип ону камгалап көр! Дилеп тур мен, далажып көр, орай апаар!

— Бараалы — деп Иисус харыылаан. — Сен мурнап чорувут, сооңдан чеде бээр мен.

Иткилешкен улус аразы-биле эрттери белен эвес, ынчангаш олар оожум бар чорааннар. Оон Иаир чалчаларының бирээзи оларже уткуштур кел чоруурун көрүп каан. Чалчазы келгеш:

— Сээң урууң өлү берди, Башкыны ам хей-ле шүүдетпе — дээн.

Иаирниң чүрээ сокпайн баар чыгыы. Төнгени ол-ла бе! Ынак төлү өлүг!? Шүүделдиң херээ чок болган. Иаирниң арны ак‑тос дег, өлүг ышкаш. Ол чаңгыс черге аңгадай берген турган.

Чалчазы Иаирге чүнү чугаалаанын дыңнааш, Иисус Иаирни эктинден куспактааш чугаалаан:

— Кортпа, сээң урууң экирип, камгалал алыр.

Качыгдалга соктурган Иаир чүү чүвеге бүзүрээрин-даа билбейн, бажыңынче базыпкан, а ооң соондан Иисус чорупкан.

Бажыңда улус шупту ол уругнуң ажыын ажып ыглашкан турган, ынчалза-даа Иисус:

— Ыглашпаңар, өлбээн, а удуп чыдар уруг-дур — дээн.

Ону дыңнааш, бажыңда улус Иисусту кочулап катыржы бергеннер. Уругнуң өлү бергенин олар ылап билир турган. Канчап ынча дээри ол дээр сен?

Иисус Пётр, Иоанн, Иаковтан база уругнуң ада-иезинден аңгы улусту үндүр ойладыпкаш, бажыңче кире берген. Орунда чыткан уругнуң холундан тудуп алгаш, Дээрги мынча деп чугаалаан:

— Туруп кел, кызыжак!

Уруг улуг тынгылапкаш, карактарын көрүп келген. Ооң арны биеэги хевээр апаргаш, туруп келген.

Уругнуң ада-иези карактарынга бүзүрээр харык чок. Оларның кызы дириг! Кандыг кончуг аас-кежик боор!

— Аъш-чемден бериңер, ол ам күш кирип алыр ужурлуг –деп Ииусус дужааган.

Иисус ооң соонда тургаш, уругже сөөлгү катап хүлүмзүрүп көргеш, үнүп чорупкан. Кезек болганда аймаараан өөреникчилери оңгарлып келгеш, өөрүшкүлүг ада-иени каапкаш, Башкызының соондан чорупканнар.