Соломон мерген-угаан шилип алган

Давид хаан өлүр чоокшулай бергеш, Израиль чонунуң баштыңнарын чыггаш, оларга майгын өргээ* (скиния) орнунга Дээрги-­Чаяакчыга доктаамал өргээ тудар планын чугаалаан. А Дээрги-­Чаяакчы чөпшээревээн, чүге дээрге Давид хөй дайыннарга киришкен.

— Мээң оглум Соломон Дээрги-­Чаяакчының өргээзин тудар — деп Давид чугаалааш, улаштырган. — Бир эвес Соломон Бурганның чагыг-­хоойлузун күүседип чоруур болза, Бурган ону кагбас болгаш, хаан чагыргазын бадыткап бээрин аазаан.

Давид шупту чонну Дээрги-­Бурганның чагыг-­дүрүмүн утпайн, Аңаа чүректиң ханызындан бараан болурун сургаан. А чоннуң шупту баштыңнары, база Давидтиң оолдары шупту Соломонга чагырттырын даңгыраглаан.

Дээрги-­Чаяакчы Соломонга йөрээлин бээрге, ол күчүлүг хаан болу берген. Ону чүгле бодунуң чону эвес, а долгандыр чоннар база хүндүлээр болгаш ынак болганнар.

Хааннап эгелээрде Соломон чөпшүл сеткил-биле Бурганга өргүл кылган. Дүне ооң дүжүнде Дээрги-­Бурган келгеш аңаа чугаалаан:

— Чүнү күзей-дир сен, Менден ону диле.

— Сен мээң ачамның үргүлчү чөлеңгиижи чордуң, а ооң соонда мени хаан кылып кагдың. Ынчалза-даа мен аныяк болгаш дуржулга чок мен.

Сенден дилээм: чалчаң меңээ чонуңну шын баштаары-биле экини, бактан ылгап билир мерген-­угаандан берем. Оон башка Сээң хөй санныг бо чонуңну кым удуртуп шыдаарыл?

Бурган харыылаан:

— Узун-назын азы бай-байлакшылды дилевейн, мерген-­угаан дилээниң дээш, Мен сээң күзелиңни күүседир мен. Оон-даа артык, сээң мурнуңда-даа, сээң сооңда-даа сеңээ деңнежир хааннар турбас кылдыр, сеңээ бай чуртталганы база алдарны бээр мен. Бир эвес Мээң чагыг-­дүрүмнерим адаң Давид ышкаш сагыыр болзуңза, черге чуртаар хүннериңни узадыр мен.

Соломон оттуп келгеш дүжүнде алган аазаашкыннары дээш, Бурганга четтиргенин илереткен.

Бир катап хаанга бичии оолдуг ийи херээжен оларның чаргызын чарып бээрин дилеп келгеннер. Оларның бирээзи тайылбырлаан:

— Чаңгыс бажыңда чурттап турар улус бис. Ийилээ деңге оолдар божаан бис. Бир дүне бо херээженниң оглу чок апарган. Ол билип кааш, удуп чыдырымда мээң оглумну өлүг оглу-биле солуп алды.

Херээженнерниң өскези удурланып:

— Чок! Мээң оглум дириг, а сээңии өлү берген — деп чугаалаан.

Олар хаанның баарынга аразында маргыжа бергеннер.

Ол берге айтырыгга хаанның шииткелин чыылган чон база манап турган.

Соломон чалчазынга дужаал берген:

— Хылыштан эккел, дириг оолду ийи үзе шаапкаш, бо ийи херээженге үлеп бер!

Дириг оолдуң иези алгырып үнген:

— О, Хайыраатым! Оолду аңаа диригге бериптиңер! Ону чүгле өлүрбейн көрүңер!

А өскези тургаш:

— Сенде-даа, менде-даа чок кылдыр үзе шааптыңар!

Ынчалдыр хаан ийи херээженниң кайызы бичии төлдүң иезил деп чүвени билип алган. Иези оглун диригге алган!

Хаанның ол угаангыр шииткелин дыңнааш, бүгү Израильге чон ону оон-даа артык хүндүлээр апарган, чүге дизе хаанның мерген-­угааны Бургандан дээрзинге бүзүреп көргеннер.