Куй

Ам Давид айыыл чок чер дилеп, турар черин солуур ужурга таварышкан. Каяа-даа баарга чон ону таныыр болгаш ооң кайдаазы дыңналы бээр. Ынчалза-даа талалакчы шериглери көвүдеп, ооң-биле катчып турганнар.

Бир катап Давид чаштынып турганы куй баарынга улузу-биле олургаш, оларның талазынче хөй шериг чоокшулап кел чоруурун көрүп каан.

— Саул-дур — деп Давид чугаалаан. — Ол мени өлүрер дээш дилеп чорууру ол-дур. Чаштына бериңер!

— Олар дыка дүрген ханы куйже чаштына бергеннер. Куйже кирер черге хайгаараар таңныылдар арткан.

— Хаан боду бээр кел чор — деп, хайгыылда кижизи хөлзеп дыңнаткан. — Давид, ону өлүрүп каар арга сеңээ тургустунуп келди! Чааскаан, ооң удурланыр харыы чок! Үш муң шериг ынчан сеңээ чагырттырлар.

Давид ону үзе кирипкен:

— Ыытташпаңар!

— Шупту ыыт чок. Олар караңгыдан куйнуң кирер черин көрүп турда, хаан хевин кедип алган Саул көстүп келген.

— Маңаа туруңар! — дээш, Давид оожум олче чоокшулай берген.

— Саул куйже киргеш, хая артынче көзүлбейн баарга, Давид оожум союп чеде бергеш Саулдуң хевиниң эдээн көрүп каан. Давид оон чидиг селемези-биле үзе кезип алган.

— Чүге Саулду өлүрүп кагбадың?— деп оон айтырганнар.

— Хаан Чагыргазынга Бурган ону томуйлаан. Мен Бурганның шилип алган кижизин өлүрбес мен.

— Бурган оон шагда-ла ойталааш, сени шилип алган ийик чоп!

— Ийе, ынчангаш мени дүжүлгеге кажан олуртурун шилип алган үезин Бурган Боду шиитпирлээр. Ол мээң бодум аңаа киржип, холга алыр херээм эвес-тир.

Чүү боорун манап, шупту куй аксынче көрүп турда, хаан куйдан үнүп келген.

— Маңаа туруңар! — Давид улузунга дужаал бергеш, боду хаанның соондан үнүпкен.

Давид караңгы куйдан карак чылчырыктаар чырыкче үнүп келгеш көөрге, Саул кудулдур турган шериглеринче чеде берген болган.

— Мээң хааным база дээргим! — деп Давид кыйгыргаш, Саулду хаан деп хүндүлээнин көргүзүп черге чедир мөгейген. — Чүү дээш сеңээ удур каржы бак чүве кылыр деп турар деп меңээ каразыырың ол? А меңээ ам чаа-ла сени өлүрүп каар арга турду.

Оон Давид хаанның эдээнден кезип алган кезээн өрү көдүрүп көргүскен. Хаан коргуп, доңгайып хевин көөрге, ооң эдээнден ылап-ла үзе кезип каан болган. Саул ыглапкан.

— Сен менден шынныг-дыр сен! — деп, сирилээр үн-биле бадыткаан. — Меңээ экини күзеп турарыңны моон көрүп тур мен, а мен сеңээ каржы бакты кылыр деп турдум. Сени хаан болур деп, мен эки билир мен. Мээң ажы-төл улузумну узуткавас, дириг арттырарын даңгырагла!

— Даңгыраам берип тур мен! — деп Давид аазаан.

Давидтиң ак-сагыштыындан хөлзээн Саул шериглерин кыйгыргаш, Давидти сүрерин соксадыр дужаал берген. Отряд чыскаалыпкаш, дедир ээп чорупкан, а Давид оларның соондан көрүп, дыка үр боданып турган.