Иисус уунан хаамар

Түүн буолбута. Үөрэнээччилэр оҥочонон Галилея байҕалын устун устан испиттэрэ. Иисус кинилэри кытта барсыбатаҕа, соҕотоҕун хайаҕа үҥэ тахсыбыт кэмэ этэ. Үөрэнээччилэр чаастан ордук ууну эрдэн иһэллэрэ. Байҕалга күүстээх тыал түспүтүгэр ыксаан барбыттара. Оҥочону долгун быраҕаттыыра, ол аайы кутталлара улаатан иһэрэ. Кинилэр Капернаумҥа тиийиэхтээх этилэр. Онно тиийэргэ Иисус соруйбута. Оттон Бэйэтэ хойут тиийиэм диэн эрэннэрбитэ.

Үөрэнээччилэр кытылга тиийэ охсоору эрдинэ сатыыллара, сэниэлэрэ быстыбыта – оҥочону тыал төттөрү илдьэ турара... Тыал олус күүстээҕэ, оттон кинилэр утарсыахтарын олус мөлтөх этилэр.

Эмискэ үөрэнээччилэр ыраах туох эрэ сырдаан көстөрүн көрбүттэрэ. Ол уу үрдүнэн хамсыыра, оҥочоҕо чугаһаан иһэрэ. Чугаһаан истэҕин аайы киһиэхэ маарынныыр курдук буолан барбыта. Ким эрэ үөрэнээччилэртэн кутталыттан хаһыытаабыта. Киһи уу устун хааман иһэр! Оннук буолуон сатаммат!

Кинилэргэ чугаһаан иһэр туох эрэ сибиэн дуу, эбэтэр атын, кыайан быһаарыллыбат уонна дьулаан буолуон сөп.

Бу киһи саҥатын тыал илдьэрин иһин, ыраахтан кинини үчүгэйдик иһиттиннэр диэн, илиилэрин айаҕар сыһыарбытын билигин кинилэр чуолкайдык көрбүттэрэ уонна хаһыытын истибиттэрэ:

– Куттанымаҥ, бу Мин!

Бу Иисус этэ, кинилэр Үөрэтээччилэрэ! Үөрэнээччилэр Кинини сонно тута куолаһыттан билбиттэрэ уонна чэпчии түспүттэрэ. Бары Иисус оҥочоҕо чугаһыырын кэтэспиттэрэ. Кинилэртэн биирдэстэрэ тулуйбатаҕа-тэһийбэтэҕэ, ол Петр этэ. Кини тулуура суоҕун таһынан Иисуһу олус таптыыра, онон Кинини бастакынан көрсөөрү үөрүүнэн утары сүүрээри гыммыта. Ол гынан баран бу кыаллыбат. Хайдах уу ньуурунан тимирбэккэ хаамыаҕай?

«Тоҕо кыаллыа суоҕай? – дии санаабыта Петр. – Өскөтүн Иисус уу устун хаамар кыахтаах буоллаҕына, оччоҕо миэхэ да кыаллыаҕа. Биллэн турар, Кини көмөтүнэн».

Петр хаһыытаабыта:

– Айыы Тойон, өскөтүн бу Эн буоллаххына, мин Эйиэхэ уунан хааман тиийэрбин соруй!

– Чэ, кэл! – диэбитэ Иисус.

Петр оҥочоттон биир атаҕынан ууга үктэммитэ. Уу ньуура кытаанах сир курдук кинини уйара. Иккис атаҕын эмиэ ууран, уу устун хааман барбыта.

Оннук хааман Иисуска аа-дьуо чугаһаан испитэ.

Эмискэ Петр киниэхэ утары иһэр үрдүк долгуну көрбүтэ. Долгун өрө үллэн тахсыбыта уонна күүгэннирбитинэн кини атаҕын анныгар кэлэн түспүтэ. Петр аны Иисус диэки көрбөтө – болҕомтото барыта долгуҥҥа этэ. Кини олус куттаммыта. Көнө ньуурга курдук долгуннарга кыайан туруо дуо? Уонна тута тимирэн барбыта.

– Тойонуом, миигин быыһаа! – диэн хаһыытаабыта.

Иисус чугас баар этэ. Кини илиитин уунан, Петр тимирэн эрдэҕинэ эрэллээхтик тутан ылбыта.

– Кэмчи итэҕэллээх! Тоҕо эн саарбахтаатыҥ? – ыйыппыта.

Петр бэйэтин итэҕэлин күүһүнэн буолбакка, Таҥара Уолун Иисус Христос көмөтүнэн быыһаммыта.

Бу кэмҥэ атын үөрэнээччилэр кинилэргэ устан кэлбиттэрэ. Иисустаах Петр оҥочоҕо киирбиттэрэ. Дьиктитэ баар: тута тыал тохтоон хаалбыта. Оҥочо долгуҥҥа аа-дьуо биэрэҥнии турбута.

Бу буолбут түгэн үөрэнээччилэри олус долгуппута, кинилэр Иисуска чугаһаан кэлэн, ол саҕана ыраахтааҕыларга ытыктабыллаахтык сүгүрүйэллэрин курдук сүгүрүйэн баран эппиттэрэ:

– Иисус, Эн дьиҥ кырдьык Таҥара Уола буолаҕын!

Кинилэр Иисус көмөтө суох өлүөхтээхтэрин өссө биирдэ кытаанахтык бу түүн өйдөөбүттэрэ.