Petrus es en daut Jefenkjnis

Rom dise Tiet läd de Kjennich Herodes siene Henj aun atelje von de Jemeent, dee to tualeiden; un leet Jakobus, Johanes sien Brooda, metem Schwieet dootmoaken … muak hee wieda un neem uk Petrus faust … Aus hee am faustjenomen haud, stopt hee am en daut Jefenkjnis un äwajeef am vea Gruppen von vea Soldoten, om am to bewoaren … Soo wort Petrus em Jefenkjnis bewoat. Oba von de Jemeent wort aunhoolent fa am to Gott jebät.

De reemische Kjeisa Gajus sad Herodes Agrippa en, daut Grootkjint von Herodes de Groota, aus Harscha äwa Jerusalem un daut jratste Poat von Palestina.

Wäarent siene Harschoft fungen grausome Christen-Vefoljungen aun. Herodes wist, daut de judische Leidasch un äare Unjastetta de Apostel un aul Jesus siene Jinja hausten. Om bie äant Gonst to jewennen, befool Herodes, dän Apostel Jakobus, dän Brooda vom Johanes, doot to moaken. De Juden jefaul dän Mort un hee befool, uk Petrus en to stoppen.

Nodäm hee Petrus en daut Jefenkjnis jebrocht haud, schekjt hee sastieen Soldoten, om am runt om de Klock to bewoaken.

Herodes plond aul dän Dach fa Petrus siene Hanrechtunk un de Jemeent bäd wieda fa am. De aundre Apostel flichten ut Jerusalem, om von de Vefoljunk wajch to komen. Oba biesied äant wieren doa noch väle aundre Jleewende en Jerusalem. Un dise Menschen vesaumelden sikj en Maria (Johan-Markus siene Mutta) äa Hus, om fa Petrus to bäden.

Wäarent de Tiet schleep Petrus ruich. Twee Soldoten bewoakten am Dach un Nacht. Doaräwa noch stunden Woaken aum Jefenkjnis-Puat, aun de Engank- un Benna-Däaren. Wia daut fa Petrus äwahaupt mäajlich, ut däm Jefenkjnis to komen? Secha nich. Hee wuach sikj daut nich eemol.

Oba doa passieed waut, wuamet kjeena jeräakjent haud. Onverhofs erscheen een schienenda Enjel von Gott ver Petrus. Petrus wia faust enjeschlopen, doawäajen schluach de Enjel am aun de Sied, om Am opptowakjen, un säd: "Sto opp un lot ons gonen!"

En disem Moment leesden sikj de Kjäden un follen von Petrus siene Hauntjelenkja. De Enjel foddad Petrus opp, siene Kjleeda un Sandalen aun to trakjen, wäarent de Soldoten schleepen. Doa hinja säd de Enjel dan: "Folj mie!"

Petrus foljd am derch de opne Jefenkjnisdäa. See jinjen aun de schlopende Woaken vebie un kjeemen bat daut iesane Puat. Daut muak sikj von selfst ver äant op. See jinjen rut, jinjen een beskje toop un dan veleet de Enjel am.

Dan kjeem Petrus to sikj un säd: "Nu weet ekj onen Twiewel, daut de Har sienen Enjel jeschekjt un mie von Herodes un von daut judische Volkj jerat haft, dee doa hopten, mie doot to moaken."

Hee jinkj no daut Hus, wua väle Jleewende fa am bäden. Petrus puttad aun de Däa un eene Deenstmejal kjeem, om de Däa op to moaken. Aus see Petrus siene Stemm erkjand, wia see soo äwafroo! See rand trigj, onen de Däa op to moaken, un säd to de Menschen, daut Petrus bie de Däa wia. De Jinja jleewden ar nich. See neemen aun, daut et een Enjel wia, dee von Gott jeschekjt wort, om Petrus to beschitzen. Oba Petrus bleef biem Putren. Aus see de Däa opmuaken un Petrus sagen, wieren see erstaunt. Woo jlekjlich wieren see! Petrus jeef aulen een Tieekjen, ruich to bliewen un nich to väl Oppmoakjsomkjeit aunräajen. Aus see sikj beruicht hauden, vetald Petrus äant, woo Gott am opp eenen wundaboaren Wajch ut de Jefenkjnis-Stow rutjeholt haud.

Lota veleet Petrus Jerusalem, om daut Herodes am nich finjen un tohoolen kjrieejen kunn.