Paulus jeit no Room

Aus wie oba miere Doag doa bleewen, kjeem een jewessa Profeet von Judäa rauf, met Nomen Agabus. Dee kjeem no ons un neem Paulus sien Gort un bunk sikj siene Henj un Feet un säd: "Dit sajcht de Heilja Jeist: 'Dän Maun, wäms Gort dit es, woaren de Juden en Jerusalem soo binjen un am en de Henj von de Heiden äwajäwen.'" Aus wie daut hieeden, prachaden beid wie un dee waut von deeselwje Städ wieren, daut hee nich nopp no Jerusalem reisen sull. Oba Paulus auntwuad: "Waut doo jie, daut jie hielen un mien Hoat bräakjen? Ekj sie reed, nich bloos mie binjen to loten, oba uk en Jerusalem to stoawen fa dän Nomen vom Harn Jesus." Un aus hee sikj nich beräden leet, word wie stell un säden: "Däm Harn sien Wellen saul passieren." No dise Doag oba muak wie ons reis-foadich un reisden nopp no Jerusalem.

Aus Paulus un siene Kommaraden en Jerusalem aunkjeemen, wieren de Jleewende von de tusje Jemeent soo froo, äant to seenen! Paulus vetald äant, waut Gott derch sienen Deenst mank de Heiden jedonen haud, un aule veharlichten Gott fa de Krauft von sien Wuat. Doch äare Freid rieekjt nich lang.

No säwen Doag en Jerusalem jinkj Paulus en dän Tempel, om Opfasch to opfren. Waut Juden sagen am doa un betieekjenden am aus eenen Prädja von de Lia von däm Christus Jesus, von däm see nuscht weeten wullen. See jreepen Paulus un schrieejen, daut hee aulewäajen jäajen äa Jesaz jelieet haud, un dän Tempel veonreinicht, endäm hee Heiden met sikj doanenn brocht. De Juden worden doll un reeten am ut däm Tempel, om am doot to moaken, wiels daut nich em Tempel jedonen muss. Aus Klaudius Liesias sach, daut de gaunze Staut Jerusalem en Opprua wia, kjeem de Häafiera von de reemische Soldoten un befool, Paulus met Kjäden to spaunen un en daut Soldotenloaga to brinjen.

Hinjawäajes fruach Paulus om Erlaubnis, de vesaumelde Menj aun to räden. Hee vetald de Juden, woo hee sikj toom Harn bekjieet un Vejäwunk fa de Sinden jekjräajen haud. Ieeschtlich horchten de Juden Paulus sea oppmoakjsom too. Oba am hieren sajen, daut Gott am jeschekjt haud, om to aundre Nazionen (de Heiden) to prädjen, muak äant bloos onbeschrenkjt doll. See schrieen, daut Paulus must dootjemoakt woaren. Klaudius Liesias moakjt, daut Paulus siene Wieed äant noch wutja jemoakt haud un befool, Paulus trigj en daut Soldotenloaga to brinjen. Hee foddad siene Mana uk opp, Paulus to veschlonen un am ut to froagen. Oba Paulus säd doatoo:

"Es daut jerajcht-mässich fa junt, eenen reemischen Birja to bestrofen, dee noch nich eenmol fa schuldich befungen es worden?"

De Reema wieren vewert. See beschlooten, Paulus nich uttoforschen, leeten am oba nich frie.

Aum näakjsten Dach wort Paulus ver dän Huagen-Rot jebrocht. Wäarent däm Prozass kjeem daut to eenem Striet. Eenje beschuldichten am, wäarent aundre schrieen, daut see nuscht Faulschet aun am seenen kunnen. Daut jeef eenen grooten Opprua. De Juden drenjden sikj rom Paulus, soo daut Klaudius Liesias beduad, see wudden Paulus en Stekja rieten, un befool de Soldoten, Paulus trigj en daut Soldotenloaga to brinjen.

En de foljenden Nacht erscheen de Har Jesus to Paulus un säd to am:

"Hab Moot, Paulus! Soo aus du en Jerusalem von Mie jezeicht hast, soo motst du uk en Room Zeichnis jäwen."

No lange Jerechts-Vehaundlungen un meare mol proowen, Paulus doot to moaken, wort entscheit, Paulus no dän reemischen Kjeisahof to schekjen.

Doatoo muss Paulus no Room gonen, om däm Kjeisa selfst daut Evangelium von Jesus Christus to prädjen. Soo erfeld Gott sienen Plon.

Soo veleet Paulus Cäsarea un säajeld no Room. Daut wia eene lange un jefäadelje Reis fa am.

To dise Tiet em Joa jeef daut em Meddelmäa soo jeweenlich hunjsche Storms un daut wia zimlich jefäadlich, met eenem kjlienen heltanen Säajelboot loos to foaren. Paul woarnd de Schepp-Oabeida doafäa, oba see horchten nich no am.

Dan, een Dach, kjeem een stoakja Storm opp. Huach-stonende Walen schmeeten daut Schepp han un häa. De Oabeida fungen aun, de Fracht äwa de Sied to schmieten, om daut Schepp to raden, see schmeeten daut mieeschte doavon äwa, oba de Loag wort bloos emma schlemma. Daut Schepp wort vom Storm jenomen un eenje Doag wieda jedräwen. De Menschen gauwen aule Hopninj opp. Un dan vesocht Paulus, derch dän toobenden Wint to brellen, un säd to de Oabeida:

"Miene Frind! Vezoacht nich! Kjeena von junt woat veloaren gonen; bloos daut Schepp woat venicht woaren. Ekj weet daut, wiels latste Nacht wia een Enjel von Gott, däm ekj deen, besied mie stunt un säd: 'Fercht die nich, Paulus. Du motst die ver däm Kjeisa veauntwuaten!' Fot Moot, miene Frind! Ekj vetru mienem Harn. Daut woat soo woaren, aus Hee mie daut jesajcht haft!"

Vieetieen Doag lota sagen de Oabeida toom ieeschte Mol Launt. Oba see schauften daut nich to launden. Daut Schepp fua enne Grunt nenn, daut Väa-Enj bleef stäakjen un daut Hinja-Enj vom Schepp wort en Stekja jeräten. Oba aule Menschen muaken daut gaunz onvelazt aum Launt naun!

Un de Har haud sien Wuat jehoolen! Kjeena vedrunk ooda wort velazt. Nu kunn Gott sien Plon erfelt woaren, doamet Jesus sien Nomen en Room veharlicht woaren kunn.

Gott leet Paulus opp een wundaboaren Wajch no Room komen. Dort dankt hee Gott fa de Jeläajenheit, ver däm Kjeisa sienen Gloowen aun Jesus Christus to bezeijen.

Paulus jinkj en de Staut Room nenn nich aus Jefangna, oba aus een Deena von Jesus Christus un een Bootschofta von däm Kjennich vom Himmel!