De Bejäajnunk opp däm Wajch no Emmaus

Un kjikj, twee von äant jinjen aun dämselwjen Dach no een Darp, met Nomen Emmaus, zastich Stadium (soo bie 11 Km.) von Jerusalem. Un see unjahilden sikj unjarenaunda äwa aul dit, waut doa passieet wia. Un daut passieed, wäarent see metenaunda räden un äwaläden, nodad sikj Jesus selfst un jinkj met äant. Oba äare Uagen worden jehoolen, soo daut see Am nich kjanden.

Twee von de Jinja, sea betriept un mootloos, muaken sikj opp dän Wajch von Jerusalem no de Staut Emmaus. Hinjawäajes räden see unjarenaunda un vesochten to vestonen, waut kjirzlich passieet wia. See wieren Jesus jefolcht en de Hopninj, daut Hee een groota Leida woaren un sien Volkj frie moaken wudd. Oba nu wia Hee doot… Oba aundatwäajen en de Staut wia de Räd doavon, daut Jesus toom läwen jekomen wia… De Norecht muak äant bloos sea derchenaunda.

Aus see doa metenaunda räden, kjeem doa een Framde bie äant naun. Daut wia Jesus. Hee jinkj ne Tiet stell besied äant un fruach dan: "Äwa waut räd jie dän gaunzen Wajch? Wuarom sent jie soo truarich?"

"Weetst Du nich, waut dise Doag en Jerusalem passieet es?" Auntwuad eena von äant.

Un dan vetalden de Jinja Am von de lotste Bejäwenheiten. Nodäm see äare Jeschicht foadich hauden, jinjen see äaren Wajch stell wieda delenjd. Jesus hieed äant ruich too un säd schlieslich to äant:

"Jie sent em Staund, de Schreft to vestonen, nich soo? Wan jie sent, hauden jie jewist, daut aul dit passieren sull. Christus, Gott sien Sän, muss fa de Menschen äare Sinden lieden un stoawen un dan oppstonen un en Gott siene Harlichkjeit nengonen. En de Heilje Schreft es väl doaräwa jesajcht worden; em Buak Mose, en de Profeeten un em Buak von de Psalmen."

Hee wadahold äant väle Schreftstäden. See kjanden de mieeschte von dee, oba see hauden dee entwäda faulsch jeläst ooda eefach vejäten, veleicht truden see nich eemol de Profezeiungen. Oba nu wieren see nich mea blint to aul daut. Werkjlich! Waut jeworden wia, muss passieren no de Schreft no! Äa Har un Liera wia jekomen, om fa de Menschen to stoawen un äant von äare Sinden to raden, nich om äant von däm reemischen Kjeisa siene Harschoft frie to moaken. Sien Doot wia kjeen Toofaul. Hee storf, om wada läwendich to woaren. Wuarom hia en dise Welt hauden see daut nich fuaz vestonen kunt?

Aus see däm Framden toohorchten, veschwunk äare Truarichkjeit. Oba see wisten emma noch nich, wäa met äant jinkj.

Aus de Jinja dichtbie no Emmaus kjeemen, looden see Am toom Äten un Äwanachten en. De Framda wellicht en. Aus aules reed wia, neem Hee daut Broot, dankt, bruak daut un jeef äant jieda een Stekj.

'Ea haft Jesus dit jedonen. Soo sondaboa', dochten see beid.

Un met eemol erkjanden see, daut et Jesus wia, dee ver äant saut! To ieescht erkjanden see Am nich, oba nu hauden see kjeenen Twiewel mea – Hee wia daut!

En krakjt soo haustich wort Jesus onsechtboa.

Woo hauden see Am nich kunt fuaz kjanen? Aus Hee äant de Heilje Schreft erkjläad, hauden see daut Jefeel, daut äare Hoaten aun Fia wieren! Un wan Jesus uk nich mea bie äant wia, freiden sikj de beid Frind. Jesus läft! See wieren soo jlekjlich, daut see worden sikj eenich, de goode Norecht noch aum selwjen Dach met de aundre Jinja met to deelen. See stunden bosich opp un spooden sikj trigj no Jerusalem, no daut Hus, wua meist aule Jinja wieren.