Tomas twiewelt

Un no acht Doag wieren siene Jinja wada bennen un Tomas bie äant. Dan kjeem Jesus, aus de Däaren veschloten wieren un stunt enne Medd un säd: "Fräd met junt!" Dan sajcht Hee to Tomas: "Rieekj dienen Finja häa un see miene Henj, un rieekj diene Haunt häa un laj dee en miene Sied, un sie nich onjleewent, oba jleewent!" Tomas auntwuad un säd to am: "Mien Har un mien Gott!"

Aus de Har to de Jinja erscheen un äant siene Wunden wees, wia eena von äant, Tomas, nich doa. Aum näakjsten Dach vetalden siene Frind am oppjeräacht, waut passieet wia, oba hee dreid bloos sien Kopp:

"Ekj jleew junt nich", säd hee. "Ver ekj dit aula jleew, mott ekj siene Wunden selfst aunschieren."

Oama Tomas! Wie nanen Am dän twiewelnda Tomas, wiels hee säd, daut hee doaraun twieweld, daut Jesus werkjlich läwd un nich jleewen wudd, bat hee Am selfst sach. Hee wull sikj daut secha moaken, daut Hee daut wia, endäm hee siene Finjasch en de Näajel-Noawen aun Jesus siene Henj un siene Haunt en de Spies-Wund aun Jesus siene Sied läd. Tomas brukt haunt-fauste Bewies, om to jleewen.

Eene Wäakj lota vesaumelden sikj de Jinja wada un Jesus erscheen onverhofs mank äant, krakjt soo aus biem väaje Mol.

"Mucht de Fräd met junt sennen!" Bejreest Hee äant.

No daut strakjt Jesus siene Henj ut un säd to Tomas:

"Hia sent miene Wunden, Tomas. Schia de bloos aun! Hia opp met twiewlen un jleew! Vetru Gott."

Tomas schämd sikj wäajen sien Ongloowen un de Wieed, dee hee jesajcht haud, faul Jesus ver de Feet un bäd Am aun. Nu wia hee met Leew fa dän opparstonenden Erleesa jefelt. Hee roopt met zettaje Stemm ut: "Mien Har un mien Gott!"