Jesus es von dän Doot oppjestonen

Oba aum Enj vom Sabat, aus de ieeschta Dach enne Wäakj aunfangt, kjeemen Maria Magdalena un de aundre Maria, daut Grauf to seenen. Un kjikj, doa passieed een grootet Ieedbäben, wiels een Enjel vom Harn kjeem vom Himmel rauf, kjeem doa han un rold dän Steen von de Däa un sad sikj doabowen dol … Ut Forcht fa am zettaden de Wajchta, un worden soo aus Doodje. Oba de Enjel säd to de Frues: "Fercht junt nich! Ekj weet, daut jie Jesus, dän Jekjriezichten, sieekjen. Hee es nich hia, wiels Hee es oppjestonen, soo aus Hee jesajcht haft … Un got schwind han un sajcht siene Jinja, daut Hee von de Doodes oppjestonen es …"

Tiedich zemorjes en de Dunkelheit jinjen atelje Frues – twee met Nomen Maria un Salome – derch de enje Gaussen von Jerusalem. Wuarom leet äant soo truarich? Waut Schrakjeljet wia passieet. Jesus wia nu doot! Jieda von äant haud väl Am väa to danken. See dochten, see wudden Am niemols wada hieren un Am niemols wada soo halpen kjennen aus ea. Nu wullen see äarem Liera toom latsten Mol Iea bewiesen – see wullen sienen doodjen Kjarpa met Jewerzen saulwen.

Opp däm Wajch nom Grauf muaken sikj de Frues groote Sorjen, auf see dän Graufsteen to Sied schuwen kunnen. Schlieslich kjeemen see bat dän Goaden, wua daut Grauf von Jesus wia. Oba waut wia daut? De Steen wia wajchjerolt un de Engank toom Grauf wia op! De Frues kjeemen noda. Doa wia kjeena doa. De Frues kjikjten ieeschtlich väasechtich en daut Grauf un jinjen dan schuchta nenn. Dort sagen see, daut de Steenbenkj, opp dee de Kjarpa wia ligjen jeloten worden, ladich wia! Waut es hia passieet? Haft jeemaunt werkjlich dän doodjen Kjarpa von Jesus jestolen?

See wisten nich, daut Jesus to dise Tiet aul läwendich jeworden wia. Doawäajen wia sien Kjarpa nich em Grauf. Daut jratste Wunda wia tiedich zemorjes jeworden: Christus wia oppjestonen! Een schienenda Enjel stieech vom Himmel rauf un rold dän Steen wajch, om daut sikj jieda eena daut unjastonen kunn, daut Hee nich mea doa wia. De Wajchta kjrieejen Angst un randen ut Angst doavon.

Oba daut wisten de Frues nich. Aules, waut see seenen kunnen, wia daut ladje Grauf un Maria Magdalena wia sea oppjeräacht. Wäarent de aundre Frues jrebbelden, waut see doonen sullen, rand see auf no de Staut, om Petrus un Johanes de Norechten to brinjen. Un dan sagen see plazlich eenen Enjel en blenkjaje Kjleeda. Hee vetald äant de wundascheene Norecht: "Jesus läft! Habt nich Angst! Spoot junt un got trigj en de Staut, sajcht de Jinja, daut Jesus oppjestonen es!"