Jesus siene Kjriezjunk

Un aus see bat de Städ kjeemen, dee Schädelplauz jenant woat, kjriezichten see Am doa un de Vebräakja, dän eenen to de Rajchte un dän aundren to de Linkje. Jesus oba säd: "Voda, vejeff äant, wiels see weeten nich, waut see doonen!" See oba vedeelden siene Kjleeda un schmeeten daut Loss doaräwa. Un daut Volkj stunt un kjikjt too … Un daut wia om de saste Stund; un eene Diestanis kjeem äwa daut gaunze Launt bat de näajende Stund, un de Sonn wort vediestat, un de Gardien em Tempel reet enne Medd twei. Un Jesus roopt met lude Stemm un säd: "Voda, en diene Henj befäl Ekj mienen Jeist!" Un aus Hee dit jesajcht haud, storf Hee.

Eene Häad reemische Soldoten dreef Jesus un twee Vebräakjasch, toom Doot derch Kjriezjen veuadeelt, de Gaus delenjd, vepitscht äant un schrieech äant aun. Väle Menschen foljden äant no däm Plauz, aun däm de Reema Vebräakjasch ombrochten. Daut wort Golgata jenant, waut "de Plauz vom Koppknoaken" bediet. Ea bemusten de Reema de Jefangne, äa Kjriez selfst to droagen. Daut wia eene wiedre Bestrofunk, nodäm see de veuadeelde Persoon veschloagen hauden. Aulsoo muss Jesus daut schwoare Holt-Kjriez selfst opp sienem Rigjen droagen.

Opp däm haulwen Wajch wort Jesus sea schwak. De Aunfieera von de Häad leet eenen aundren Maun, Simon von Kiereen, daut Kjriez fa Jesus droagen. Doa wieren väle Frues en de Menj, dee Jesus nofoljden. See roaden, aus see sagen, woo Hee lieden muss.

Bie de Hanrechtungs-Städ aunjekomen, jinjen de Soldoten aun äare grausome Oabeit naun. See noagelden Jesus aun daut Kjriez, aus Hee oppe Ieed lieech. Dan groowen see een Loch, rechten daut Kjriez opp, stuaken daut en daut Loch un muaken daut doa faust. De Soldoten deeden dautselwje met de aundre beid Vebräakjasch. Twee Jäajnasch worden met Jesus jekjriezicht, eena to siene Rajchte un eena to siene Linkje.

Een poa von Jesus siene noe Frind – Mana un Frues – jinjen met Am nom Hanrechtungs-Plauz. De Frues roaden. Oba waut Menschen stunden een beskje wieda auf un vespotten Jesus:

"Komm vom Kjriez rauf un rad Die selfst, wan Du Gott sien Sän best! Un wie woaren aun Die jleewen!"

Eena von de Vebräakjasch waut jekjriezicht wia, deed Jesus domm sajen. Oba de aundra schull am:

"Sie ruich! Wie woaren met rajcht bestroft, un wie kjrieen, waut wie vedeent haben. Oba dis Maun haft nuscht orrajcht jedonen!"

Dan säd de Vebräakja to Jesus: "Jesus, denkj aun mie, wan Du en dien Rikj kjemst!"

Jesus auntwuad: "Ekj vespräakj die, vondoag woascht du met Mie em Paradies sennen!"

Dan kjeem de pekjschwoate Diestanis äwa daut gaunze Launt. De Ieed bäbd.

Daut kjarpaliche Wee, dän Jesus lieden deed, wia schwoa, oba sien jefeelsvolla Wee jinkj väl deepa.

De Sinden von de gaunze Welt wieren opp Am. No eenje Stunden von onbeschriewboare Kwol roopt Hee met lude Stemm: "Mien Gott, mien Gott, wuarom hast Du Mie veloten?"

En disem Moment beläwd Jesus de Macht von däm Voda sienen Oaja fa aul de Menschen äare Sinden, dän Oaja, däm kjeen sintelja Mensch uthoolen kunn. Bloos Christus, dee tojlikj Gott un Mensch es, kunn däm bestonen bliewen!

Dit wieren Jesus siene latste Wieed:

"Daut es foadich! Voda, en diene Henj befäl Ekj mienen Jeist!"

Aus Hee dit jesajcht haud, odemd Hee sien latstet un neijd sien Kopp. Jesus storf.

En dee selwje Nacht kjeem Josef von Arimatäa (hee wia een rikja Maun, dee aun Jesus jleewd, oba Angst haud, daut verhäa to openboaren) no Pilatus un fruach om Erlaubnis, Jesus sien Kjarpa vom Kjriez to nämen un no de judische Mooden dän to begrowen. Pilatus leet daut to.

Uk Nikodemus, dee eenmol enne Nacht nom Harn jekomen wia un dan eena von siene heemliche Nofolja wort, holp Josef. Hee brocht aules met, waut Juden no de Mood toom begrowen brukten: waut Zeich, om dän Dooden en to wekjlen, un eene Mischunk ut Mirren un Zippelfie, om dän Kjarpa to saulwen. Jesus sien Kjarpa wort sorjfeltich en Strämels Lienzeich met de Jewerzen enjewekjelt. Dee wort en een nieet Grauf jebrocht, waut dichtbie de Kjriezjungs-Städ en dän Steen utjehakt wia. De Engank toom Grauf wort met eenem grooten plauten Steen toojemoakt. Nodäm aules foadich wia, jinjen see wada no Hus.

Aum näakjsten Dach dochten de Huagepriestasch un Farisäa doaraun, daut Jesus jesajcht haud, daut Hee aum dredden Dach oppstonen wudd. See kjeemen no Pilatus un fruagen am, äant eenje Soldoten to schekjen, om daut Grauf to bewoaken, wua Jesus wia. Wuaväa see Angst hauden, wia, daut de Jinja Jesus sienen Kjarpa stälen un dan sajen wudden, daut Hee von dän Doot opparstonen es. Pilatus stemd met en, äant eene Grupp Soldoten to stalen. Un äwa daut noch vesäajelden de Juden daut Grauf, om to vehinjren, daut irjentwäa heemlich nenn jeroden wudd. Soo bewoakten de Beaumte dän doodjen Jesus sorjfeltich, wiels see Angst hauden, wäajen Am en Schwierichkjeiten to jeroden.