Jesus jeit triumfierent en Jerusalem nenn

De Jinja oba jinjen han un deeden, soo aus Jesus äant befolen haud, un brochten de Äselin un daut Falm un läden äare Kjleeda opp dee un saden Am doanopp. Oba väle von de Volkjshäad spreeden äare Kjleeda opp dän Wajch; aundre hakten Asta von de Beem un streiden dee opp dän Wajch. Un de Volkjshäaden, dee veropp jinjen un hinjaraun kjeemen, schrieejen un säden: "Hosiana, David sien Sän! Jeloft es dee, dee doa kjemt em Nomen vom Harn!"

Daut wieren de Doag jrots ver daut Passafast. Jesus un siene Jinja jinjen loos von Betanien no Jerusalem. Väle Menschen jinjen äant hinjaraun. Jesus haud väl Mol jesajcht, daut Hee wudd en Jerusalem lieden motten. Ditmol oba doch sach aules soo aus no eene sea fastliche Karawan. Maussen von Menschen bejreesten dän Harn met weifelden Paulm-Asta aus een Simbool fa Siech un Triumf. De Menschen en Jerusalem hopten, daut Hee entlich äaren Droom wudd woa moaken. De Juden äa Kjennich, von Gott, derch de Profeeten vesproaken, de Messias, sull äant aula von de Reema äare Macht frie moaken. Jesus von Nazaret schien de baste Utwol to sennen, soon Kjennich to woaren!

De Har wist, waut de Menschen dochten. Oba Hee kjand uk de Schreft. De Profeet Sacharja säd von Jesus: "Kjikj, dien Kjennich kjemt no die, jerajcht un siechrikj, deemootich un riedent opp eenem Äselfalm."

Jesus wull dän Wellen von sien himlischen Voda doonen. Doawäajen schekjt Hee de Jinja en daut Darp waut dichtbie wia, om eenen Äsel to finjen. De Jinja deeden, waut Hee äant säd. See brochten Am een Äselfalm, läden äare Kjleeda doanopp un de Har saut opp dee.

De Menschen, dee Am foljden, roopten fa Freid: "Hosiana! Jesäajent es, wäa em Nomen vom Harn kjemt! Hosiana en daut Hechste!" Daut oolt-hebräische Wuat "Hosiana" bediet "Har, säajen ons un rad ons." Eenje Menschen roopten "Haleluja!" waut bediet "Low dän Harn!"

Met de Tiet neem de Oppräajunk de Menj äwahaunt. See bäden aula Gott aun un roopten: "Jesus, Du best de Maun, dän Gott jeschekjt haft, om ons aula to raden!"

De Menschen spreeden ver Jesus de Paulm-Asta opp de Gaus ut. See roopten luda un luda: "Wie preisen Die! Du best aus Bootschofta von Gott jekomen. Du best de Juden äa Kjennich, Du hast ons Fräd jebrocht!"

Eenje von äant neemen soogoa äare Kjleeda un läden dee oppe Ieed, wua jedocht wort daut Jesus gonen wudd. See hauden nich eene lange Fluadakj Jesus väatolajen, soo aus see daut doonen, wan een Kjennich de Staut nenjeit. See wullen dannoch wiesen, daut Jesus de vesproakna Erleesa wia. Hee sull äa Kjennich woaren!

Emma mea Menschen kjeemen bie de jubelnden Menj bie. Aulewäajen wieren frintelnde Jesechta, de Menschen freiden sikj, lowden un bäden dän Harn aun un muaken een schaftjet Jeläw!

Oba doa wieren waut Menschen, dee dise Freid nich metmuaken. Waut Farisäa stunden met vebrumschde Jesechta doa besied un kjikjten däm gaunzen Spos to. Schlieslich, kjeemen see no Jesus un säden to Am: "Liera, Du motst dit toom Enj moaken! Wan de Reema utfinjen, daut de Menschen die Kjennich nanen, woascht Du en Trubbel jeroden. Un dise jerinje Menschen vestonen nich eenmol, waut see schrieen. Wies äant trajcht un saj äant, see sellen stell sennen!"

De Farisäa wieren Jesus aufjenstich, wiels Hee mank de jeweenelje Menschen mea Enfluss haud un beleefta wort aus de relijeese Leidasch. See wieren angst, de Aunerkjanunk aus Harscha äwa daut judische Volkj to velieren.

"Ach nä", auntwuad Jesus, "Morajcht wan jieda eena stell wia, wudden de groote Steen un Steena selfst aunfangen to sinjen! Lot de Menschen dän Harn lowen!"

To selwje Tiet wist de Har, daut väle von dee, dee Am nu soo lud lowden, Am veroden un Am en weinje Doag veloten wudden. Un äare Leew wudd sikj bosich en Hot veendren un see wudden Am kjriezjen.