Jesus heelt dän blinjen Maun

... Un see kjeemen no Jericho. Un aus Hee ut Jericho rutjinkj met siene Jinja… saut de blinja Bartimäus, däm Timäus sien Sän, aum Wajch un prachad… Un aus hee hieed, daut et Jesus von Nazaret wia, funk hee aun to schrieen un to sajen: "Jesus, Du David sien Sän, erboarm Die äwa mie!" Un Jesus stunt stell un leet am roopen. "Waut west du, daut Ekj die doonen saul?" De Blinja säd to Am: "Rabbuni, daut ekj seenent woa." Un Jesus säd to am: "Go han! Dien Gloowen haft die jeholpen." Un fuaz wort hee seenent un foljd Jesus no oppem Wajch.

Jieda eena kjand dän Pracha Bartimäus. Hee prachad om sien Läwens-Unjahault, wiels hee blint wia. Aus Jesus un siene Jinja toop met eene groote Häad Menschen Jericho veleeten un sikj opp dän Wajch no Jerusalem muaken, saut Bartimäus aune Kaunt vom Wajch.

Dach fa Dach saut Bartimäus met een truajet Jesecht aune Kaunt vom Wajch. Aules, wuavon hee jedreemt haud, wia, de Welt met siene ieejne Uagen to seenen: Menschen, Bloomen, Boaj un Tols! Een Dach säd wäa to am, daut een Jesus muak de Blinje seenen.

'Daut wudd soo scheen sennen', docht Bartimäus, 'wan de Jesus miene Uagen heelen wudd? Oba woo finj ekj Am, wan ekj blint sie?'

Bartimäus saut dän Dach wua hee jeweenlich setten deed. Oba hee kunn aun daut Jeluts erkjanen, daut opp de Gaus passieed waut butajeweeneljet. Hee wacht, vesocht oba dan von eenem waut doa vebie jinkj ut to finjen, waut loos wia: "Na du, waut jeit doa väa?"

Jeemaunt auntwuad, "Jesus jeit vebie!"

"Jesus?"

Bartimäus wort sea besorcht un oppjeräacht. Hee schrieech lud: "Jesus, halp mie! Jesus, erboarm die äwa mie!"

"Sie stell!" De Menschen schullen am, om am stell to hoolen. "Nich soo lud schrieen! Doa es aul de groote Menj, dee sikj romm Jesus vesaumlen! Daut Latste, waut Hee brukt, es dien Jebrell!"

Oba Bartimäus horcht nich no äant. Hee schrieech wieda: "Jesus, halp mie!"

Jesus hieed am un bleef stonen. "Brinjt dän Maun, dee no Mie roopen deed!" Säd Hee.

De Jinja kjeemen to Bartimäus: "Jesus haft die jehieet un well die seenen. Sto opp un go no Am."

Bartimäus sprunk von sienem Plauz opp. Jeemaunt rieekjt am dän Oarm, om am to leiden, un holp am, derch de Menj to komen, dee sikj romm Jesus vesaumelt haud.

"Waut west du, daut Ekj fa die doo?" Bartimäus hieed eene frintelje Stemm to am räden.

"Har, ekj well seenen!" stomad hee.

Jesus auntwuad: "Woa seenent! Dien Gloowen haft die jeheelt!"

Un hee kjrieech sien Seenen plazlich! Bartimäus wia daut dache Licht fa een Stootje too dach! Toom ieeschte Mol en sienem Läwen sach hee de Welt von Formen un Kalieren en äare gaunze Scheenheit! Daut wia onjleeflich! Nu kunn hee Jesus sien Jesecht mol goot to seenen kjrieen. Waut fa Leew un Frintlichkjeit strold ut dit Jesecht! Bartimäus wist nich, woo hee däm Harn fa siene Gootheit aun am bedanken sull!

Hee hupst fa Freid soo aus een Kjint un lowd Gott. Aus Jesus un siene Frind wieda no eenen aundren Plauz jinjen, foljd hee äant.