Jesus jeit opp daut Wota

Un aus Hee äant entloten haud, jinkj Hee opp dän Boajch bäden. Un aus daut Owent jeworden wia, wia daut Schepp medden opp daut Mäa, un Hee wia auleen opp daut Launt. Un Hee sach äant Noot lieden biem Roodlen, wiels de Wint wia äant jäajenaun. Un om de vieede Nachtwoak kjemt Hee no äant un jeit oppem Mäa, … Aus see Am oba sagen opp daut Mäa gonen, dochten see, Hee wia een Jespanst, un schrieejen opp; … Oba Hee räd fuaz met äant un säd: "Siet froo, dit sie Ekj, fercht junt nich!" Un Hee stieech bie äant en daut Schepp nenn, un de Wint läd sikj.

Dee Nacht säajelden de Jinja en een Schepp äwa daut Mäa Genezaret. Jesus wia nich bie äant. Hee bäd auleen opp däm Boajch. De Jinja hauden aul weenichstens eene Stund jeroodelt. Daut Mäa wort roff, wiels een sea stoakja Wint pust. Daut Schepp toobd von de Walen un see musten daut bat Kapernaum moaken. Daut wort emma jefäadelja, oba see musten daut doonen, wiels daut Jesus wia, dee äant säd, see sullen dort han foaren. Hee vespruak, lota selfst dort han to komen.

De Jinja schauften toom seenen, no de Kaunt Wota to komen, oba see kunnen nich, wiels de Wint jäajenaun pust. De Storm wia sea schlemm un see selfst wieren to schwak, om wieda to komen.

Onverhofs bemoakjten de Jinja eenen Lichtpunkt opp daut Wota noda no daut Schepp komen. Aus daut noda kjeem, erkjanden see, daut et een Mensch wia. Eenje Jinja schrieen soogoa ut Angst. Eene menschliche Jestault jinkj opp däm Wota! Oba daut es ommäajlich!

Wia daut een Jespanst? Waut Äwa-natieedeljet? See kunnen daut nich erkjläaren, wäa dit gruselje Dinkj wia, daut noda no äant kjeem!

Nu kunnen see dän Maun dietlich seenen (wan daut äwahaupt een Mensch wia!). Wiels de Wint stoakj wia un jieda Jeluts dold, roopt Hee lud, om daut see Am von wieda auf bäta hieren kunnen:

"Kjeene Angst! Ekj sie daut!"

Daut wia Jesus, äa Liera! See erkjanden siene Stemm fuaz un odemden erleichtat opp. See luaden doaropp, daut Hee noda no daut Schepp wudd komen. Oba eena von äant wull nich luaren. Petrus wia een ojjeduldja Maun. Butadäm leewd hee Jesus soo sea, daut hee aum leefsten opp Am toojerant wia, om Am daut ieeschte to bejreesen. Oba daut wia ommäajlich, wiels wäa kaun opp daut Wota gonen un nich unjagonen?

'Wuarom nich?' Docht Petrus. 'Wan Jesus opp daut Wota gonen kaun, kaun ekj daut uk! Natieedlich nich auleen. Oba Hee woat mie halpen.'

Aus am dise Jedanken em Senn kjeem, roopt hee: "Har, wan Du daut best, saj mie, daut ekj saul no Die opp daut Wota komen!"

Jesus auntwuad: "Komm!"

Petrus stieech äwa de Sied von daut Schepp un sad sienen Foot opp daut Wota. Hee wort jehoolen, aus wia daut eene fauste Flua! Hee staupt met sienem aundren Foot doanopp un funk aun no Jesus to gonen.

Hee jinkj opp daut Wota! Hee kjeem emma noda no Jesus.

Met eenmol sach Petrus eene jewaultje Wotawal no am opptoo komen. Daut Wota un de Schum troffen am. Un daut muak am Angst. Nu kjikjt Petrus nich mea no Jesus, wiels am de Angst jepakt haud. Aules, waut hee seenen kunn, wia de Wotawal am entjäajenkomen. Wudd hee opp dise Wotawal jeneiw soo goot oppe Feet bliewen kjennen aus opp daut glaute Wota besied daut Schepp? En disem Moment funk hee aun to sinkjen un schrieech:

"Har, rad mie!"

Oba Jesus wia krakjt doa. Hee strakjt siene Haunt ut un pakt dän unjagonenden Petrus en.

"Du met kjlienen Gloowen! Wuarom deetst du twiewlen?" Fruach Hee.

Waut Petrus rad, wia nich de Krauft von sien ieejnen Gloowen, oba Jesus Christus, Gott sien Sän.

Äwadäm säajelden de aundre Jinja bat äant. Jesus un Petrus stieen en daut Schepp. Toom vewundren, wia daut en disem Moment, aus de Wint noleet. Daut Schepp schockeld saunft opp daut Wota.

Waut passieed, äwawaulticht de Jinja. See jinjen noda no Jesus, bekjten sikj respakjtvoll ver Am, aus wia Hee een Kjennich, un säden:

"Jesus, Du best werkjlich Gott sien Sän!"

En dise Nacht lieeden de Jinja, daut see aula jestorwen wieren, wan Jesus äant nich jeholpen haud.