Jesus näat de Fief-dusent

Un Hee neem de fief Brood un de twee Fesch un kjikjt nopp nom Himmel, säajend dee, bruak un jeef dee no de Jinja, daut see de Volkjshäad dee väaläden. Un see eeten un worden aula saut; un doa wort oppjehowen, waut äant von de Brocken äwableef, twalw Kjarw voll.

Jesus räd dän gaunzen Dach met de Menschen. Soo bie fief-dusent Mana hieeden Am too un onjefäa soo väl Frues un Kjinja. Jesus deed nich bloos prädjen, oba heeld uk aule Kranke, dee no Am kjeemen.

Lot nomeddach säden de Jinja to Jesus: "Liera, daut es Tiet, daut de Menschen waut äten."

Jesus frinteld trigj: "Goot, dan jäft äant waut to äten!"

"Oba wua kjennen wie jenuach Äten fa aul dise Menschen kjeepen? Wie haben bloos fief Brood un twee Fesch", säd Filippus. "Wie sent hia aun eene eensome Städ. Butadäm fält ons daut Jelt."

Jesus säd to äant: "Brinjt Mie daut Broot un de Fesch häa!"

Jesus neem daut Broot, dankt Gott fa dee un fruach dän Harn om sienen Säajen. Dan funk Hee aun, daut Broot to bräakjen un läd daut en de Kjarw, dee de Jinja hilden. Dautselwje deed Hee met de Fesch.

De Jinja kunnen nich jleewen waut see seenen deeden. Waut see sagen, wia butajeweeneljet. See kunnen bloos erkjläaren, von wua de aunfenkjelja Korf met Broot un Fesch kjeem. Oba nu wieren aule Kjarw met Äten jefelt! De Jinja vedeelden daut Broot un de Fesch aun de Menschen, dee en Gruppen opp däm jreenen Graus sauten, un doa wia noch väl Äten en de Kjarw äwajebläwen. Doa wia jenuach to äten fa aule! Aula eeten sikj saut.

Waut fa een Mensch wia dis Jesus? Von wua haud Hee de Krauft, soone jewaultje Woakjen to vollbrinjen?

"Got no de Menschen un saumelt daut Äten, waut äwajebläwen es. Kjeen eensjet Stekj sull vekwost woaren", säd Jesus to siene Jinja.

Aus see trigjkjeemen, brocht jieda von de Twalw eenen Korf met daut Äwabliefsel. De Menschen kunnen nich aules ut äten, wiels see aul saut un tofräd wieren. Doa wia soo väl Äten äwajebläwen, soogoa mea aus see aum Aunfank hauden!

De Menschen staunden äwa daut Wunda, daut see jeseenen hauden, un säden:

"Woarhauftich, dit es de Profeet, dee en de Welt komen saul."

Schod to sajen, stald sikj daut rut, daut eenje von de Fief-dusent nich vestunden, waut Jesus ieejentlich väahaud. See dochten: 'Wan Jesus soo leicht Äten kjrieen kaun, bruck wie nich mea schwoa doafäa schaufen. Lot ons Am toom Kjennich moaken äwa ons un Hee woat sikj om aul onse Bederfnis kjemren.'

Jesus wist, daut eenje Menschen soone Wenschen hauden, oba nu een Kjennich äwa äant to sennen, wia nich de Uasoak, wuatoo Hee opp de Welt kjeem. Doawäajen veleet Jesus dise Städ bosich. Hee vestuak sikj von aule Menschen opp eenem Boajch, om dort auleen to bäden.

De Menschen jinjen een jieda no siene ieejne Städ. Eenje von äant wieren von Jesus jeteischt.