Abraham un Loot

Dan säd Abraham to Loot: "Lot doa doch kjeen Zank sennen tweschen mie un die … wiels wie sent Breeda …"

Äwa de Tiet worden Abraham un Loot sea woolhabent. See hauden väl Golt un Selwa. See ieejenden groote Häaden von Schop, Oss, Kameelen un Äsels. Oba dan kjeem Trubbel. De Häaden worden soo groot, daut de Weidflekja to kjlien fa äant worden. Tweschen de Hoads kjeem daut emma foakna daut Striedarie tweschen äant oppstunt.

Dan säd Abraham to Loot: "Daut es nich rajcht, wan wie ooda onse Hoads sikj strieden un zanken. Schlieslich sent wie eene Famielje. Well wie ons tranen, om Rum tweschen ons to hoolen. Wan du no de linkje Sied jeist, go ekj no de rajchte Sied ooda omjedreit."

Abraham leet Loot een Launt wälen, en däm hee aunsiedlen un läwen kunn. Loot sach, daut daut Launt Jordan sea fruchtboa wia. De Bibel beschrift dit Launt aus Gott sien Goaden, aus Paradies. Loot wäld sikj daut scheene Launt, om doabennen to läwen. Hee kjikjt bloos opp sikj selfst. Hee haud kjeene Oninj, waut met daut Launt passieren wudd un kunn sikj nich eenmol väastalen, daut Gott de Städa Sodom un Gomorra vestieren wudd, wiels de Menschen dort sea bees wieren. Un wan Loot Gott uk de Iea jeef, sach hee nuscht Orrajchtet doaraun, mank dise Menschen to läwen, dee onmoralische Dinja deeden.

No eene Tiet deeld Gott Abraham siene Entscheidunk wäajen de Städa met. "De Menschen von Sodom un Gomorra sent deep en groote Sinden jesunken! Ekj woa raufgonen un seenen, auf Ekj dee met eene Strof bestrofen saul, dee Ekj fa äant reedjemoakt hab."

Twee Enjel worden no Sodom jeschekjt. Abraham funk aun, Gott to froagen: "Woascht Du dee Staut jnädich sennen, wan Du dort woomäajlich feftich Jerajchte finjst?"

Un Gott vespruak am, daut Hee daut doonen wudd. Abraham fruach emma wada un vekjlandad jieda Mol de Zol von de rajchtschaufne Mana opp 45, 30, 20 un soo wieda bat opp to 10. Un wan emma Abraham doawäajen fruach, vespruak Gott, de Staut om äat haulwen to veschoonen.

De twee Enjel kjeemen aum Owent no Sodom, wäarent Loot ver de Stautspuaten saut, wua sikj aunjeseene Lied von de Staut vesaumelden. Sooboolt hee de Enjel sach, stunt hee opp, bekjt sikj ver äant un lood äant en, de Nacht bie am to bliewen. Oba see säden: "Nä, wie woaren de Nacht buten toobrinjen."

Loot wist, daut de Lied von Sodom Framde jeweenlich nich goot behaundelden. Doawäajen meend hee daut soo, daut see en sien Hus nenkjeemen. Afens hauden see äare Moltiet foadich jemoakt, aus see von buten eenen schrakjeljen Jeläw hieeden. Daut Stautsvolkj wia toop jekomen, om de Framde von Loot to fodren. Aus see sagen, woo Loot siene Jast bewoad, fungen see aun, am to bedrooen. De Enjel oba schluagen de Häad met Blintheit. De Enjel säden to Loot: "Brinj diene gaunze Famielje soo bosich aus du kaust ut de Staut, wiels wie woaren dee wäajen äare groote Sinden vestieren, un daut Jeschrech jäajen äant es nom Harn jekomen."

Leida jleewden siene Schwieesäns am nich un hilden daut fa eenen Spos. Wiels Loot selfst haud nich een Bos, disen Plauz to veloten, jreepen de Enjel am un siene Fru un siene Dajchta bie de Henj un brochten äant ut de Staut. Daut lieech doaraun, daut Gott äant veschoonen wull. Gott befool äant, ut de Staut to ranen un nich trigj to kjikjen. Oba Loot siene Fru wia Gott sien Jeboot onjehuarsom. Aus see no de Staut trigjkjikjt, vewaundeld see fuaz to eenen Soltfeila. Loot un siene Dajchta bleewen oba biem ranen.

Dan leet de Har Fia un Schwäwel vom Himmel opp Sodom un Gomorra räajnen. Dise Städa un äare Omjäwunk worden venicht, krakjt soo uk aul daut Vee, daut em Tol vom Jordan-Riefa läwd. Daut Doodje Mäa, waut en de Bibel Soltmäa jenant woat, befinjt sikj nu aun de Städ, wua eene Tiet daut scheene Tol wia.