De onjleefelja Fank

Simon auntwuad un säd to Am: Liera, wie haben de gaunze Nacht derch jeoabeit un haben nuscht jefangen; oba opp dien Wuat well ekj daut Nat raufloten. Un aus see daut jedonen hauden, omschlooten see eene groote Häad Fesch, un äa Nat vereet.

Een Dach prädijd Jesus aum See Genezaret. Soo väl Menschen wullen Am toohieren, daut Hee met daut Boot en dän See foaren muss un de Menschen von ut daut Boot lieren, un soo kunnen Am aula seenen un vestonen, wua von Hee räden deed. Nodäm Hee siene Prädicht foadich haud, säd Jesus to Petrus:

"Säajel no de Medd vom See, schmiet dien Nat rut un du woascht väl Fesch jriepen."

"Nu? En de Medd vom See?"

Petrus un een poa Fescha, dee besied am stunden, kjikjten Jesus mestruisch aun. Onen Twiewel wia Jesus een kluaka Maun, oba Hee wist secha nuscht vom Feschen. Ieeschtens fescht kjeena äwadach, wiels de Fesch dän Schauten vom Boot opp daut Wota seenen kjennen un wajch schwamen. Tweedens fescht kjeena medden em See, wua daut Wota deep es un daut Nat dän Seegrunt nich errieekjen kaun. See-Eewasch met plaute Boddems sent aum Basten jeieejent toom Feschen.

"Meista, wie haben de gaunze Nacht jeschauft un nuscht jenomen", auntwuad Peeta schlieslich. "Ierlich jesajcht jleew ekj nich, daut wie medden em See irjentwaut fangen kjennen. Oba wan du soo sajchst, woa ekj wanken un de Nats raufloten."

Johanes un Jakobus stieen en een aundret Boot nenn un foljden äant. See wieren intressieet to seenen, waut doa passieren wudd. Nodäm see no de Medd vom See jesäajelt wieren, läden Petrus un Andreas daut Nat en daut Wota un kjikjten jespaunt en daut deepe Wota nenn. Onverhofs kreiweld daut em Wota met selwane Scheepen. De Fescha jreepen bosich no de Kaunten vom Nat un fungen aun to rieten. Daut leet soo ut, aus wan de Zol von Fesch groot wia, wiels daut Nat sea schwoa wia. De beid Mana kunnen daut Nat nich nopp trakjen un roopten Jakobus un Johanes fa Halp.

Dise vea schauften daut afens, daut Nat ut daut Wota to nämen un daut opp de Boots ladich to moaken. De Nats reeten en, wiels doa soo väl Fesch wieren.

Daut wia onjleeflich! See hauden noch niemols soo väl Fesch jejräpen! Aula wundaden sikj äwa dän riesjen Feschfank un Simon Petrus faul ver Jesus opp siene Kjneees un säd en Forcht: "Mien Har, go wajch von mie, wiels ekj sie een sindja Mensch. Ekj sie daut nich wieet, besied Die to stonen!"

Oba Jesus läd de Haunt opp Petrus sien Schulla un säd:

"Hab nich Angst Petrus. Von nu aun woascht du Menschen fangen, nich Fesch!"

De Jinja brochten de Boots aun daut Launt, fruagen eenje aundre, sikj om dän Fank to kjemren, un foljden Jesus.