Kain un Abel

Un wan du daut nich goot moakst, hukt de Sind ver de Däa...

No daut Rutdriewen von ut Eden läwden Adam un Eva buta däm Goaden. See hauden twee Säns, Kain un Abel, dee soo aus äa Voda schwoa schaufen musten. Kain schauft oppe Stap un Abel besorjd de Häaden.

To disa Tiet kjeem Gott nich soo foaken no de Menschen, soo aus Hee daut em Goaden Eden jedonen haud. Oba han un wada räd Hee met äant un erinnad äant aun sikj selfst.

Een Dach worden Kain un Abel sikj eenich, Gott een Opfa to brinjen. Kain brocht waut von de Frucht von de Stap. Abel opfad daut baste Laum opp däm Aultoa. De Har Gott neem Abel sien Opfa aun un neem Kain sient nich aun. Fa Gott talt, waut fa een Hoat jeemaunt haft, dee no Am kjemt. Kain sien Hoat wia nich opprechtich. Hee wort wuttent un haud eene diestre Utsecht. Hee wia sienen Brooda aufjenstich.

Gott sach Kain sien Hoat un jeef am de Jeläajenheit, steltohoolen un de Dinja to bedenkjen. Hee fruach Kain: "Waut es loos met die? Kjikj en dien Hoat. Daut es en Jefoa. Daut Beese haft sikj aun die naunjeschlikjt, oba lot daut nich nenn." Oba Kain wia onjehuarsom. Hee leewd Gott nich soo aus Abel deed. Kain leewd bloos sikj selfst.

Je mea hee aun Abel docht, sooväl mea haust hee am. Un dan passieed waut Schrakjeljet. Een Dach, aus de Breeda oppe Stap wieren, jreep Kain Abel aun un muak am doot. Soo wort de Ieed met Bloot plakich un Abel wort de ieeschta Mensch opp de Welt, dee doa storf. Soo fieed Kain siene Wutt am doatoo, sienen Brooda doot to moaken.

Boolt hieed hee Gott siene Stemm, dee to am säd: "Wua es dien Brooda Abel?"

"Ekj weet nich", auntwuad Kain wuttent. "Sie ekj mien Brooda sien Oppausa?"

Oba Gott säd: "Ekj sach daut Bloot von dien Brooda opp de Ieed vegoten. Un wiels du daut jedonen hast, woa Ekj die bestrofen. Du leetst die von de Sind beharschen. Du woascht dienen Plauz fa een framdet Launt veloten. Du woascht een orrestja Waundra opp de Ieed sennen."

Aulsoo, veleet Kain dän Plauz, aun däm Gott to am jerät haud.

Soo veluaren Adam un Eva äare beid Säns, wiels Kain wiet von äant wajchtrock un Abel dootjemoakt wia. Wie kjennen ons bloos väastalen, woo wee äant de Doot von Abel deed! Oba see haben veleicht noch mea jetruat, aus see aun Kain siene Boosheit dochten. Wuarom hauden see de vebodne Frucht jejäten, dee von de Schlang aunjeboden wort? Wan see daut nich jedonen hauden, hauden see niemols de Freid veloaren, von en Gott sien Jäajenwuat to sennen un em Goaden Eden to läwen. Kain wia nich schlajcht jeworden un Abel wia aum Läwen jebläwen.

Lota befried Kain sikj un haud Kjinja, wäms Hoaten ruchloos un grausom wieren. See leewden Gott nich un jehorchten Am nich. Oba Gott haud Metlieden met Adam un Eva un jeef äant noch eenen Sän. Sien Nomen wia Sett un hee wia Gott tru. Daut wia fa Adam un Eva opp iernst wichtich, wiels see wisten, daut de Rada nich ut Kain siene Famielje komen wudd. Gaunz aundasch aus Kain siene Kjinja, leewden Sett siene Nokomen Gott.

Soo jeef daut twee Famieljes opp de Ieed: de Kjinja von Kain un de Kjinja von Sett. De Bibel nant de Nokomen von Sett de Säns von Gott un de Nokomen von Kain de Menschen Säns.