De Spiejoonen

De Har säd to Moses: "Schekj waut Mana, om daut Launt Kanaan to unjasieekjen, daut Ekj de Israeliten jäw. Von jieda Staum von äare Vodasch nemm eenen Maun von de Leidasch"…

"Werkjlich, dit es een rikjet Launt", berecht Josua.

Moses haud am met Stalveträda von de aundre alw Stam toop rutjeschekjt, om daut Vesproakne Launt to unjasieekjen. Vieetich Doag waundaden see äwa daut Launt. See kjeemen trigj un vetalden de Menschen von äare fruchtboare Jeträajd-Flekja, jreene Weidstapen un Welda. See brochten uk eenen Aust met eenem Wiendruwen-Pungel met. De wia soo groot, daut twee Mana de opp een Pol droagen musten. Aule Spiejoonen behaupten eenstemmich:

"Daut Launt Kanaan schält met Malkj un Honnich!"

Dan schluaden see. Schlieslich kjrieech eene von äant dän Moot un säd:

"Moses, wie woaren daut Launt nich besaten kjennen, eendoont woo goot daut es. De Menschen, de dort läwen, sent väl to majchtich!"

Un de aundre Spiejoonen fungen aun, de Menschen to betieekjnen, dee sea groot wieren un en sea stoakje Städa wonden.

De Menj funk aun doll to schrieen. Aula wieren Moses doll, wiels hee äant soo en eene hopninjsloose Loag jebrocht haud. Oba onverhofs hoof jeemaunt siene Stemm äwa de Menj. Daut wia Kaleb, dee ut däm Staum Juda wia, dee uk daut niee Launt unjasocht haud.

"Wie kjennen äant ennämen!" Roopt hee ut. "Jleeft mie! Oba ver aulem vetrut opp dän Harn! Hee haft vesproaken, ons dit Launt to jäwen. Hee kaun ons halpen!"

Josua stemd met Kaleb bie: "Jäft nich bie Mootloos to woaren! De Angst, äwadrift de Jefoa. Doot junt bloos nich jäajen Gott stalen!"

Daut Jeschrech en de Menj wort luda, de wutje Israeliten vehindaden Josua un Kaleb. See wieren soo ontofräd un wuttent, daut see nich eenmol reed wieren, äant too to horchen. Oba dan sagen aule Menschen kloa de Wolkj äwa de Vesaumlungszelt. Dit wia Gott siene Harlichkjeit, jeopenboat en de Vesaumlungszelt.

De grunsende Menj wort plazlich stell.

Moses spood sikj no daut Vesaumlungszelt, om uttofinjen, waut Gott de Israeliten sajen wull.

"Ekj woa äant met de Pestilenz schlonen, wiels see Mie nich jleewen!" wia Gott sien furchtboara Uadeel.

Moses prachad Gott, daut Volkj äare Sind noch eenmol to vejäwen.

Gott auntwuad: "Ekj woa dise Menschen nich ombrinjen, no dien Wuat no. Oba kjeena von dee, dee miene Wunda en Ägipten un en de Wieste jeseenen haben, un emma wada miene Vollmacht veachten, woat daut Launt seenen, daut Ekj äare Vodasch vesproaken hab. Ekj woa äant nich en daut vesproakne Launt nenloten! De Menschen woaren fa vieetich Joa en de Wieste waundren un ieescht doahinja woat äant daut niee Launt jejäft woaren. Bat dan woaren see aula jestorwen sennen. Bloos Josua un Kaleb un deejanje, dee vondoag junk sent, woaren kjennen no Kanaan komen."