De Boajch Sinai

Un de gaunza Boajch Sinai rieekjad, wäajens de Har em Fia opp dän raufkjeem; un de Ruak doavon jinkj nopp, soo aus de Ruak von eenem Schmeltowen, un de gaunza Boajch scheddad jewaultich. Un aus de Schaul von däm Trompeet lang wort un luda un emma stoakja, räd Moses, un Gott auntwuad am met eene Stemm.De Israeliten loagaden sikj aum Grunt vom Boajch, wiels de Wolkjenstenda doa stonen jebläwen wia. Gott befool Moses, opp dän Boajch nopp to gonen, wua hee em Senn haud, am waut Wichtjet to openboaren. Aus Moses de Spetz vom Boajch errieekjt haud, säd Gott to am: "Du hast miene Boarmherzichkjeit fa daut Volkj Israel jeseenen. Ekj hab äant ut Ägipten rutjebrocht. Go un froag äant, auf see miene Jebooten hoolen wellen."Moses jinkj trigj no de Vesaumlunk un fruach äant. See auntwuaden: "Aules, waut de Har jesajcht haft, woa wie doonen."Dan stieech Moses wada opp dän Boajch un vetald Gott de Wieed vom Volkj: "Israel vesprakjt, aul diene Jebooten to hoolen."Gott säd: "Ekj woa derch die to äant räden, Moses. Go trigj no de Menschen un saj äant, daut see sikj reedmoaken sellen, Mie to trafen."Moses jinkj rauf no de Israeliten un säd to äant:"En dree Doag woa jie Gott räden hieren un am en eene Wolkj opp de Spetz vom Boajch seenen. Moakt junt reed doafäa un wauscht june Kjleeda, om daut jie en reine, witte Kjleeda ver däm Harn stonen kjennen."Butadäm befool Moses, dän Boajch to bejrenzen, doamet sikj kjeena onbewust däm Boajch nodad ooda dän aunschieed un dan stoawen wudd. Nich eemol äa Vee durf sikj däm Boajch nodren, wiels Gott siene Harlichkjeit dän fellen sull.Dree Doag lota hieeden de Menschen tiedich zemorjes een ludet Rummeln rollen un äant wort sea Angst. Moses foddad äant opp, ut äare Zelts rut to komen un äare Uagen no Gott to dreien.Waut see sagen, wia werkjlich toom schrakjen. De Boajch Sinai wia gaunz unja Ruak; daut zettad, wiels Gott em Fia doanopp raufkjeem. De Boajch wia met Ruak bedakjt, daut rummeld un blizt, un aule Menschen flautaden ut Angst.Gott säd to Moses: "Komm nopp no Mie opp de Spetz vom Boajch."Moses horcht no Gott un stieech doanopp ver de gaunze Vesaumlunk. Gott säd to am:"Ekj sie de Har, dien Gott, dee die ut daut Launt Ägipten rutjefieet haft, ut daut Launt von de Sklowarie. Du saust besied mie kjeene aundre Jetta haben. Du saust die kjeene Bilda moaken, du saust die nich ver äant dolbekjen ooda dee aunbäden. Du saust dän Nomen vom Harn, dienen Gott, nich mesbrucken. Jedenkj aun dän Sabatdach, endäm du dän heilich helst. Sass Doag saust du schaufen un aul diene Oabeit doonen, oba de säwenda Dach es een Sabat fa dän Harn, dienen Gott. Iea dienen Voda un diene Mutta, soo daut du lang läwst. Du saust nich morden. Du saust nich Ehebruch begonen. Du saust nich stälen. Du saust nich faulsch jäajen dienen Näakjsten zeijen. Du saust die nuscht jankren loten, waut dienem Näakjsten jehieet."Aus de Har derch wia met räden, wieren aule Menschen wada jeloten, wiels see wieren sea erschrocken, aus see Gott siene lude Stemm hieeden. Aus Moses vom Boajch raufkjeem, kjeemen de Israeliten no am un säden: "Froag Gott, nich mea direkjt to ons to räden, wiels wie sea Angst haben. Lot Gott to die räden un dan räd du, Moses, to ons."Dan jinkj Moses en de Rummelwolkj nenn opp de Spetz vom Boajch un deeld Gott de Wieed vom Volkj met: "See haben Angst doafäa, die wada to äant räden to hieren."Gott säd: "Daut es goot, daut see Angst haben. Ekj woa to die räden un du woascht äant aule miene Wieed sajen."Gott befool Moses, opp dän Boajch to komen un dort auleen met Am to bliewen. Moses bleef vieetich Doag eent to eent met Gott un wäarent dise gaunze Tiet eet hee nuscht un drunk kjeen Wota. Oba Gott räd met am von ut de Wolkj un hilt am aum Läwen.De Bibel sajcht ons, daut Gott daut Volkj Israel befool, een Heilichtum fa Am to buen. Dit wudd een Zelt sennen, daut eefach doljenomen un von Plauz to Plauz jedroacht woaren kunn. Daut Zelt wort Vesaumlungszelt jenant. Uk wort äant jesajcht, see sullen eenen met Golt bedakjten Kausten ut Akozjeholt moaken, en dee see de heilje Steentoflen met de Tieen Jebooten doanopp jeschräwen oppbewoaren sullen. De Kjist wort “De Zeichnis-Kjist” jenant.Dan jeef Gott Moses twee Steentoflen, opp dee Hee selfst de Tieen Jebooten nopp jeschräwen haud.