Îxanetê li Îsa Dikin û Têgirtin

Qelebalixek hat ket bexçe. Mirovan rê bi meşaleyan ronî dikir û weke ku wê dizekî an jî kûjerekî bigirin, di destên wan de şûr û darên wan hebûn. Bi piranî yên hatin, zilamên kahîn û Ferîsiyan bûn. Xwendekarê Wî Yahûda rêbertî ji wan re dikir.

Îsa pirsî û got: "Hûn li kê digerin?"

Yek ji nav qelebalixiyê qêriya û got: "Li Îsayê Nisretî."

Îsa got: "Ez im."

Yahûda ji wan re gotibû ez ê işaretekê bidim we. Got: "Ez naxwazim tevliheviyek derkeve. Ji bo silavkirinê ez ê Îsa maç bikim, wê demê teqez hûn ê fêhm bikin bê hûn ê kê binçav bikin."

Gava Yahûda nêzî Îsa bû, Îsa bi hêdîka got: "Tu bi maçekê îxanetê li min dikî, birako?"

Van gotinan malik li Yahûda xera kir lê dîsa jî Îsa maçî kir. Wê kêliyê zilamên kahînan derketin pêş û Îsa girtin û birin.

Îsa got: "Çima hûn di nîvê vê şevê de hatin cem min? Her roj li peresteghê min ders didan, we destê xwe neda min." Li ber kesên ku ew girêdan derneket û li ber xwe neda.

Xwendekarên dîtin ku mamosteyên wan birin, ji tirsan ji hev belav bûn.

Îsa, bi dijminên xwe re ku wê cezayê kuştinê bidinayê, ew birin Kudsê..