ՊԵՏՐՈՍՆ ՈՒ ՀՈՎՀԱՆՆԵՍԸ ԳԵՐԵԶՄԱՆԻ ՄՈՏ

Քաղաք վերադառնալով՝ Մարիամ Մագդաղենացին գտավ Հիսուսի աշակերտներից Պետրոսին ու Հովհաննեսին։

­ Տիրոջը տարե՜լ են, ­ բացականչեց նա, ­ և մենք չգիտենք, թե որտեղ են Նրան դրել։

Նա նույնիսկ չէր էլ կարող մտածել, որ Հիսուսը ողջ է, որ Նա հարություն է առել։

Անշուշտ, Պետրոսն ու Հովհաննեսը շփոթվեցին։ Նրանք շտապեցին գերեզման։ Հովհաննեսն ավելի լավ էր վազում, և նա առաջինը հասավ Հովսեփ Արիմաթեացու այգի։ Նա տե­ սավ, որ իսկապես քարն այլևս գերեզմանի մուտքին չէր։ Հով­ հաննեսը ներս նայեց, բայց քարայր չմտավ։ Ի՜նչ տարօրինակ է․ մարմինը չկա, այլ միայն թաղման հագուստն է խնամքով ծալված։ Հովհաննեսը մնաց մուտքի մոտ։ Վազելով եկավ Պետրոսը և գերեզման մտնելով՝ նույն տեսարանը տեսավ․ խնամքով ծալված էր այն կտավը, որի մեջ փաթաթված էր եղել Հիսուսի մարմինը, և առանձին դրված էր վարշամակը։ Եթե մարմինն առևանգվել է, ինչպես ենթադրում է Մարիամ Մագդաղենացին, ապա գողերը նրա հագուստն ու գերեզմանը չէին թողնի այսպիսի վիճակում։

Պետրոսի հետևից գերեզման մտավ նաև Հովհաննեսը։ Այս­ տեղ հանկարծակի նրա միտքը փայլատակեց․ Հիսուսը ո՜ղջ է։ Ահա՜ թե ինչու է գերեզմանը դատարկ։

Այդ ժամանակ Պետրոսն ու Հովհաննեսը վերադարձան քաղաք, որտեղ գտան Հիսուսի մյուս աշակերտներին ու կա­ նանց, որոնք հաստատեցին, որ Հիսուսը ողջ է, և իրենք տեսել են Նրան։ Աշակերտների և հետևորդների մեծ մասը, որոնք միասին էին ողբում ու սգում Հիսուսի մահը, չէին կարողանում հավատալ այս ուրախալի լուրին։