ՀԱՅՐՈՍԻ ԴՍՏԵՐ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ

Հայրոսը նախկինում երբեք այդքան արագ չէր վազել։ Նա սինագոգներից մեկի ղեկավարներից էր։ Սինագոգներն այն վայրերն էին, ուր հավաքվում էին հրեաները Սուրբ Գրքի ըն­ թերցանություն լսելու և աղոթելու համար։ Հասարակության մեջ նման կարևոր դիրք ունեցող մարդկանց համար ընդուն­ ված չէր վազելը։ Բայց հիմա նրա դուստրը մահամերձ պառ­ կած էր։ Նա տասներկու տարեկան էր։ Հայրոսը շատ էր սի­ րում իր դստերը և դժվար էր իր համար տեսնել, թե ինչպես էր նա օրեցօր տկարանում և վատանում։ Այդ ժամանակ իրենց քաղաք եկավ Հիսուս իր աշակերտների հետ։ Հայրոսը որո­ շեց դիմել Հիսուսի օգնությանը։ Գալով Հիսուսի մոտ, ընկավ ծնկների վրա և սկսեց աղաչել․

­ Վարդապե՜տ, իմ դուստրը մահանում է։ Խնդրո՜ւմ եմ, արի՜ և փրկի՜ր նրան։ Խնդրո՜ւմ եմ։ Շտապի՛ր, քանի դեռ ուշ չէ։

­ Գնա՛նք,­ ասաց Հիսուսը,­ Դու առա՛ջ անցիր և ես կհետ­ ևեմ քեզ։

Սակայն հոծ բազմության պատճառով հնարավոր չէր արագ գնալ։ Հանկարծ Հայրոսի տանից մի սպասավոր եկավ և ասաց․

­ Վարդապետին այլևս մի՛ անհանգստացրու, քանի որ քո դուստրը մահացավ։

Հայրոսի սիրտը քիչ էր մնում կանգներ։ Ամեն ինչ վերջա­ ցավ։ Իր սիրելի դուստրը մահացավ։ Բոլոր չարչարանքներն ապարդյուն եղան։ Նրա դեմքը սպիտակեց, կարծես մեռած լիներ։

Հիսուսը լսելով, թե ինչ ասաց սպասավորը, փաթաթվեց Հայրոսին և ասաց․

­ Մի՛ անհանգստացիր, քո դուստրը կառողջանա։

Իսկ նա, նրա ձեռքից բռնելով, ձայն տվեց և ասաց. «Մանո՛ւկ, վե՛ր կաց»։ Եվ նրա հոգին վերադարձավ, ու նա իսկույն

ոտքի կանգնեց։ Հիսուսը հրամայեց նրան

ուտելու բան տալ։

Ղուկաս 8:54, 55

Սինագոգի պետը չգիտեր՝ ինչ ասեր։ Խլացած սգից, քայլերն ուղղեց դեպի իր տուն։ Հիսուսը հետևեց նրան։

Մոտենալով տանը, լսվեց լացի ձայներ։ Հիսուսն ասաց․

­ Մի՛ լացեք, աղջիկը չի՛ մահացել, այլ միայն քնած է։ Լսելով այդ խոսքերը, մարդիկ սկսեցին ծիծաղել Նրա վրա։

Հիսուս բոլորին դուրս հանեց և աղջկա ծնողների և իր աշա­ կերտներից Պետրոսի, Հովհաննեսի և Հակոբոսի հետ մտավ սենյակ, ուր մահճակալի վրա պառկած էր աղջիկը։ Տերը վերց­ րեց նրա ձեռքը և ասաց․

­ Աղջի՛կ, վե՛ր կաց։

Եվ աղջիկը խորը շունչ քաշեց և աչքերը բացեց։ Դեմքը նախկին գույնը ստացավ, և նա վեր կացավ։

Ծնողները չէին հավատում իրենց աչքերին։ Իրենց զավակը կենդանի է։ Ինչպիսի՜ երջանկություն։

­ Աղջկան ուտելու բան տվեք, նա պետք է ուժերը վերա­ կանգնի, ­ ասաց Հիսուսը։

Ապա նա ժպտալով աղջկան, դուրս եկավ սենյակից։ Ժա­ մանակ էր պետք, որ իրենց կորցրած աշակերտներն ուշքի գային և հետևեին ուսուցչին։