ՀՈՎԻՎՆԵՐԸ ԴԱՇՏՈՒՄ

Բեթլեհեմի շրջակայքում հովիվները արածացնում էին ոչ­ խարների հոտերը։ Եկավ գիշերը, բայց նրանք պետք է արթուն մնային, որովհետև շուրջ բոլորը դարան էին մտել գիշատիչ­ նեը՝ պատրաստ ամեն վայրկյան մի գառնուկ հափշտակելու։ Բայց այս ի՞նչ է։ Այս ի՞նչ շլացուցիչ լույս է։ Ինչ որ մեկը լուսափայլ հագուստներով երկինքից իջնում է իրենց մոտ։ Հովիվները ապշել էին։ Չի՛ կարող պատահել, չէ՞ որ դա Գաբ­ րիել հրեշտակն է։ Եվ ահա հրեշտակը խոսեց նրանց հետ մեծ

քնքշությամբ․

­ Մի՛ վախեցեք, Ես ձեզ մեծ ուրախություն եմ ավետում, մեծ ուրախություն բոլոր մարդկանց համար։

Եվ նա հովիվներին բացատրեց, որ իջել է երկնքից՝ հայտ­ նելու հովիվներին մի հրաշալի Մանուկի մասին, որ այդ գի­ շեր ծնվել է Բեթլեհեմում։ Եվ այդ մանուկը Փրկիչն է՝ Տիրոջ Օծյալը։

Երբ հովիվները իմացան, որ եկել է երկար ժամանակ սպաս­ ված Փրկիչը, շատ զարմացան և հիացան։ Ահա սա նորություն է։ Ապա նրանք լսեցին մի տարօրինակ բան․ Մանկանը տես­ նելու համար նրանք պալատ չէ, որ գնալու էին, այլ մի գոմ, ուր մսուրի մեջ կգտնեն Մանուկին։

Հովիվները դեռ չէին հասցրել իրար մի բան ասել, երբ հան­ կարծ երկնքից հնչեցին հրեշտակների ձայները․

Փա՜ռք Բարձրյալ Աստծուն, և խաղաղությու՜ն երկրի վրա, և համերաշխություն մարդկանց միջև։

Դա, անշուշտ, ամենագեղեցիկ երգն էր, որ երբևէ լսվել էր երկրի վրա։

Այնուհետև հրեշտակները անհայտացան։ Հովիվները նայեցին միմյանց և որոշեցին․

­ Եկե՛ք գնանք Բեթլեհեմ և գտնենք Փրկչին։

Նրանք վստահ էին, որ Աստված Ինքն ասաց իրենց այդ նորությունը։

Հովիվները թողեցին իրենց հոտերը այն վստահությամբ, որ Աստված պահպանելու էր դրանք, և ուղևորվեցին Բեթլե­ հեմ։ Այնտեղ նրանք գտան այն գոմը և տեսան Մարիամին, Հովսեփին և Մանկանը՝ պառկած մսուրի մեջ։

Հովիվների սրտերը լի էին ուրախությամբ, չէ՞ որ իրենք ար­ ժանացան մեծ պատվի՝ առաջինը տեսնել երկար սպասվող Մեսսիային – Փրկչին, Հիսուսին, Աստծու Որդուն։