İsa Pilatus’un Huzurunda

İsa’yı salıvermek isteyen Pilatus onlara yeniden seslendi. Onlar ise, “O’nu çarmıha ger, çarmıha ger!” diye bağrışıp durdular.

Pilatus üçüncü kez, “Bu adam ne kötülük yaptı ki?” dedi. “Ölüm cezasını gerektirecek hiçbir suç bulmadım O’nda. Bu nedenle O’nu cezalandırıp salıvereceğim.”

Ne var ki onlar, yüksek sesle bağrışarak İsa’nın çarmıha gerilmesi için direttiler. Sonunda bağırışları baskın çıktı ve Pilatus, onların isteğinin yerine getirilmesine karar verdi. İstedikleri kişiyi, ayaklanmaya katılmak ve adam öldürmekten hapse atılan kişiyi salıverdi. İsa’yı ise onların isteğine bıraktı.

Ertesi sabah askerler İsa’yı Roma İmparatoru temsilcisi Pilatus’un huzuruna getirdiler. İsa’yı infaz edip etmeyeceklerine o karar verecekti. İnsanlar çoktan sarayın önüne doluşmuştu. Pilatus yüksek sesle orada toplanan insanlara şöyle dedi: “Bu adam ölümü gerektiren hiçbir şey yapmadı. O’nda hiçbir suç bulmadım. Bu nedenle, O’nu cezalandırıp salıvereceğim.” Kalabalık, “Hayır! Hayır! O’nu çarmıha ger! O’nu çarmıha ger!” diye gürledi.

Pilatus ne yapacaktı? Bu insanlar İsa’ya ölüm cezası vermesi için onu zorluyorlardı. Ama Pilatus İsa’nın suçsuzluğundan çok emindi. Sonra aklına şöyle bir şey geldi: “Yahudiler’in Fısıh Bayramı’nda bir mahkûmu salmak gelenektir. Eğer katil Barabbas’la İsa arasında seçim yapmaları gerekirse, büyük olasılıkla İsa’yı seçeceklerdir.” Pilatus kalabalığa, “Bu sene sizin için kimi salmamı istiyorsunuz? İsa’yı mı? Barabbas’ı mı?” diye bağırdı.

İnsanlar, “Barabbas, Barabbas, Barabbas!” diye bağırdılar.

Sarayın avlusundan kahkahalar duyuluyordu. Romalı askerler İsa’yla alay ederek eğleniyorlardı. O’nu şiddetle dövdürdükten sonra O’nunla alay etmeye başladılar. Sanki kraliyet giysisiymiş gibi üzerine kırmızı eski bir kaftan giydirdiler. Dikenlerden taç yapıp başına koydular. “Yaşasın Yahudiler’in Kralı!” diye bağırıp O’nunla alay ettiler. O’nu o kadar kötü kamçıladılar ki, bütün bedeni kanadı.

Pilatus, İsa’nın bütün bu alaylara ve dövülmeye uysal şekilde dayanmasının insanlarda O’na karşı şefkat uyandıracağını umuyordu. O’nu kalabalığın önüne çıkardı, ama kimse O’na acımadı.

Kalabalık, “O’nu çarmıha ger! O’nu çarmıha ger!” diye bağırmaya devam ediyordu.

Pilatus’un artık bir çıkış yolu yoktu. Kendisine getirilen bir leğende kalabalığın önünde ellerini yıkadı ve şöyle dedi: “Ben bu doğru insanın kanından sorumlu değilim. Bu sizin sorumluluğunuz! O’nu çarmıha gerdireceğim, ama kanı sizin üzerinize kalacak!”

Sonra onlar için Barabbas’ı serbest bıraktı. Askerler hâlâ İsa’yla alay etmeye devam ediyordu.