Petrus İsa’yı İnkâr Ediyor

Cuma sabahıydı. İsa Kayafa adındaki başkâhine götürüldü. İsa’yı sorgulamak ve cezaya çarptırmak için Sanhedrin (Yüksek Kurul) üyeleri başkâhinin evinde toplandı.

Petrus, İsa’yı uzaktan takip ediyordu. Evin avlusuna girmeyi başardı, İsa burada sorgulanıyordu. Soğuktu. Hizmetkârlar ve askerler avlunun ortasında kendilerini ısıtmak için bir ateş yakıp oturdular. Petrus da onlarla birlikte oturdu.

Aniden yanında oturan bir kadın, “Sen İsa’nın öğrencilerinden biri değil misin? Yoksa yanılıyor muyum?” dedi.

“Hayır, hayır ben değilim” diyerek Petrus onu ikna etmeye çalıştı.

Bu onun birinci kez İsa’yı inkâr etmesiydi. Aslında daha geçenlerde bunu asla yapmayacağını söylemişti.

Petrus avluya geleli bir saat geçmişti. Duruşma sırasında İsa’ya olan her şeyi duyup görmüştü. Kalabalığın arasına saklandı, çünkü Sanhedrin (Yüksek Kurul) toplantısı bitene kadar beklemek istiyordu. Bir hizmetçi Petrus’a baktı ve, “Sen O’nunla birlikteydin!” dedi.

Petrus, “İsa mı? O’nu tanımıyorum!” diye karşılık verdi.

Bu, Rab’bi ikinci kez inkâr edişiydi.

O sırada duruşmada korkunç bir gürültü yükseldi. İsa’yla alay ediyor, O’na saldırıyorlardı, hatta bazıları O’nu dövmeye başladı. Bir süre sonra birisi Petrus’a, “Gerçekten, sen onlardan birisin. Aksanın seni ele veriyor!” dedi.

Petrus, İsa’ya nasıl sert davrandıklarını görünce, aynı şeyin kendisinin başına da geleceğinden korktu. “Ben bu İsa’yı tanımıyorum!” dedi.

Tam o konuşurken, horoz öttü ve yeni günün başlangıcını duyurdu.

Petrus, İsa’nın ona Fısıh Bayramı sırasında, bir gece önce akşam yemeğinde söylediklerini hatırladı. “Bu gece horoz ötmeden beni üç kez inkâr edeceksin” demişti. Petrus inkâr ettiği Rab’be baktı, O’nun da kendisine baktığını fark etti.

Petrus utandı ve çok üzüldü. Dışarı fırlayıp acı acı ağladı. Rab’bin kendisine bakışını asla unutmayacaktı.