İsa Vaftiz Ediliyor

Zekeriya ile Elizabet’in oğlu Yahya’nın doğumu da melek Cebrail tarafından öngörülmüştü. Tanrı’nın amacı Yahya’ya özel bir görev vermekti. Yetişkin olduğunda, Yahudiye Çölü’nde yaşadı.

Çölde onu ruhsal düşüncelerden hiçbir şey uzaklaştıramazdı. Yahya sessizlik içinde yaşayıp Tanrı’yı düşünüyordu.

Tanrı’nın sesi Yahya’ya, “Şeria Vadisi’ne git orada vaaz ver!” dedi.

Rab ayrıca ona ne konuda konuşacağını söyledi.

Yahya Tanrı’ya itaat etti. Tanrı’nın ona gösterdiği yere çıktı. Şeria Vadisi’ndeki köylerde yaşayan insanlarla konuştu.

Şöyle dedi: “Tövbe edin! Yaşamınızı değiştirin! Tanrı’nın egemenliği geliyor! Hazır olun, egemenliği çok yakın! Aynı şekilde yaşamaya devam edemezsiniz!”

İlk başta insanlar onun sözlerini garip buldular. Bazıları Yahya’ya güldü, diğerleri dediklerinden rahatsız oldu. Ama bazıları da onun Tanrı sözünü söylediğini anladı.

Yahya defalarca halka şöyle seslendi: “Vaftiz olun! Sizi Şeria Irmağı’nın sularına daldırıp vaftiz ediyorum. Bu bir işarettir. Sadece kirinizi yıkamıyorsunuz. Eski yaşam tarzınızdan kurtulduğunuzu dünyaya açıklıyorsunuz. Vaftiz sizin için yeni bir yaşamın başlangıcı olmalıdır.”

Birçok insan vaftiz oldu. Arkadaşlarına o andan itibaren tamamen yeni bir hayata başlamak istediklerini söylediler. Onları dinleyenler meraklandılar ve Yahya’yla bizzat tanışmak istediler.

Bazıları ona şöyle sordu:

“Dinle! Sen ne hakla insanları vaftiz ediyorsun, yaşamlarını değiştirmek için teşvik ediyorsun? Peygamberlerin bize bahsettiği Tanrı’nın Oğlu sen misin?”

Yahya şöyle cevap verdi: “Hayır, bahsettiğiniz Kişi ben değilim. Ama benimle ilgili de bir kehanet var. Uzun zaman önce peygamber Yeşaya şöyle demişti:

‘Çölde haykıran, ‘Rab›bin yolunu hazırlayın, geçeceği patikaları düzleyin’ diye sesleniyor. Bu bahsettiği benim. Sizi suyla vaftiz ediyorum. Ama gelecek olan sizi Kutsal Ruh’la vaftiz edecek.”

Konuşurken, Yahya ırmak kıyısına doğru yürüyen bir adamı fark etti. Durakladı ve kalabalığın içerisinden O’nu izledi. İnsanlar Yahya’nın baktığı yere baktılar ve bir adamın onlara yaklaştığını gördüler. O’na yol açmak için kenara çekildiler. Yahya şöyle haykırdı:

“Bakın, işte dünyanın günahını kaldıran Tanrı Kuzusu!”

İnsanlar şaşkınlık içinde birbirlerine şöyle dediler: “Neden bahsediyor?

Tanrı Kuzusu? Ne anlama geliyor?

Kim bu adam?”

Yahya, yüksek sesle konuşarak insanların yeniden dikkatini çekti,

ona yavaşça yaklaşan İsa’yı göstererek şöyle dedi:

“Benden sonra gelen O’dur. O Tanrı’nın egemenliğinde benden

çok daha önemli. O kadar önemli ki, ben O’nun çarıklarını çıkarmaya bile layık değilim. Bugün kehanet yerine geldi. Bahsettiğim kişi O’dur!”

İsa, Yahya’ya iyice yaklaştı ve ona şöyle dedi:

“Buraya beni vaftiz etmen için geldim.”

Yahya gerçekten şaşırarak şöyle dedi: “Benim senin tarafından vaftiz edilmem gerekirken sen mi bana geliyorsun?”

İsa da, “Yahya, bunun olması gerekiyor. Tanrı böyle istiyor” dedi.

İkisi de ırmağa girdi. Yahya elini İsa’nın başına koydu ve O’nu suya daldırdı. Bunu İsa’dan önce birçok kişiye de yapmıştı. Ama alışılmadık bir şey oldu.

İsa sudan çıkarken, Kutsal Ruh gökten güvercin gibi inip üzerine kondu. Herkes şu sesi duydu:

“Sevgili Oğlum budur, O’ndan hoşnudum!”

Yahya görevini yapmış oldu. İnsanlara Kurtarıcı’nın geleceğini söylemişti. İşte O burada, Nasıralı İsa, Tanrı’nın Oğlu! Ama bu demek değildi ki, bütün Yahudiler hemen Rab’be inanmaya başladılar. Sadece birkaçı O’nu bir öğretmen olarak kabul etti.