İsa ve Ailesi

İsa Nasıra’da Yusuf ’un evinde büyüdü. On iki yaşına gelince, Yusuf ve Meryem, Fısıh Bayramı kutlaması için O’nu Kudüs’e götürdüler.

Her yıl Yahudiler Fısıh Bayramı’nı kutlarlardı ve dört gözle tatil mevsimini beklerlerdi. Bazıları uzun yolculuklara çıkar, Kudüs’e varmak günler sürerdi.

Kudüs’te farklı ülkelerden Yahudiler’le mabed şenliklerine katılırlardı. Orada halkını seven ve onlara yardım eden Tanrı’ya tapınırlardı. Herkes heyecan duyardı. On iki yaşını dolduran çocuklar özellikle mutlu olurlardı. Bunun nedeni, hayatlarında ilk kez bu kutlamada yer almalarıydı.

Bu sefer Meryem ile Yusuf, İsa’yı yanlarına alıp komşularıyla birlikte Kudüs’e gittiler. İsa’nın yolculuk sırasında görüp duydukları harikaydı! Kudüs’e giderken yol boyunca birçok ilginç şeyle karşılaştılar. Ama şehrin görünüşü beklentilerin ötesindeydi! Güzel mabed. Binlerce ses... İsa özellikle mabed ayinlerinin nasıl yapıldığıyla ilgiliydi. Anne babası, O’na adet ve geleneklerin anlamını ayrıntılı şekilde açıkladı.

Kutlama yedi gün sürdü. Hacıların geri dönüş yolculuğuna çıkma vakti gelmişti. Meryem ile Yusuf, İsa’yı aradılar, ama bulamadılar. Komşularıyla yola çıkmış olabileceğini düşündüler, çünkü onlarla birlikte olmaya alışıktı. Bu nedenle, çok endişelenmediler ve yolculuklarına devam ettiler. Akşama doğru Nasıralı diğer hacılara yetiştiler. İsa’nın onlarla birlikte olmadığını öğrenince çok korktular! Şimdi ne yapacaklardı?

Kudüs’e dönmeleri gerekiyordu! O’nu her yerde aradılar. Tek tek herkese on iki yaşında bir çocuk görüp görmediklerini sordular. Yoldan geçen çoğu kişi o yaşlarda çocuklar görmüştü, ama acaba aradıkları o muydu? O’nun nerede olduğunu onlar da bilmiyordu.

Yusuf ile Meryem aşırı endişelenmişlerdi. Sonunda mabede bakmaya karar verdiler. Burada din öğretmenleri Kutsal Yazılar’la ilgili konuşmalar yapıyorlardı. İsa’yı orada bulacaklarını ummuyorlardı. Din öğretmenlerinin arasında işi neydi? Konuşmalarını anlamaz, sıkılırdı.

Ama aslında durum hiç de öyle değildi. Oğullarını buldukları yer kesinlikle mabetti. Meryem ile Yusuf gözlerine ve kulaklarına inanamadılar. İsa, yasa öğretmenlerine çok zor sorular soruyordu, onlar da cevap vermekte zorlanıyorlardı. O’na bir şey sorduklarında, bilgece cevaplar veriyordu. Yasa öğretmenleri şaşkınlıkla başlarını salladılar. Çocuğun zekâsına şaşırıp hayran kaldılar.

Rahatlayan ailesi, sevinçle İsa’ya sarıldı. Ama sonra Meryem, “Bize bunu neden yaptın? Uzun süre seni aradık!” diye sitem etti.

İsa şöyle cevap verdi: “Ben hep buradaydım. Göksel Babam’ın evinde bulunmam gerektiğini bilmiyor muydunuz?”

Yusuf ile Meryem, İsa’nın ne demek istediğini anlamadılar. Oğullarını alıp Nasıra’ya geri döndüler.

Yıllar geçtikçe İsa bilgelikte gelişti. Anne babasını seviyordu, on sekiz yıl onlara itaat ederek geçti. Annesi Meryem, İsa’yı mabette bulduklarında söylediklerini hatırladı. Defalarca bu sözleri düşündü.