İsa’nın İlk Öğrencileri

Bir gün, vaftizci Yahya insanlara Rab hakkında vaaz verdikten sonra, İsa Şeria Irmağı’na yeniden geldi. Vaftizci Yahya iki öğrencisiyle konuşuyordu, öğrencilerinin adı Yuhanna ve Andreas’tı.

İsa’nın oradan geçtiğini fark eden Yahya, O’nu gösterdi ve, “İşte Tanrı Kuzusu!” dedi.

Bunu söyleyerek Andreas ile Yuhanna’nın aslında kendisinin ardından gelmemeleri gerektiğini açıklamış oldu. İsa onlar için daha iyi bir öğretmen olacaktı. Yuhanna ile Andreas Rab’bin ardından gitmeye başladılar. Ama İsa arkasına dönüp ardından geldiklerini görünce, onlara, “Ne istiyorsunuz?” diye sordu.

Onlar da, “Rabbî (öğretmenim)! Nerede oturuyorsun? dediler. İsa, “Gelin, görün!” diye cevap verdi.

Yuhanna ile Andreas, İsa’yı izlediler, yaşadığı eve girdiler ve bütün gece O’nunla kaldılar. İsa’yla konuşmak ne kadar da cesaretlendiriciydi! Kimse onlarla Rab İsa gibi derin ve candan konuşmamıştı.

Andreas’ın Simun adında bir kardeşi vardı. Celile Gölü’nün kıyısında yer alan küçük Beytsayda şehrinde babalarıyla yaşıyorlardı. Hepsi balıkçıydı.

Andreas kardeşini bulmaya gitti. Ona da İsa’dan bahsedecekti.

Simun’u görünce, sevinçle şöyle haykırdı: “Biz Mesih’i bulduk.” Mesih, meshedilmiş anlamına gelir.

Andreas kardeşinin de İsa’yla görüşmesini önerdi. Simun memnuniyetle kabul etti. Simun’la görüşen İsa şöyle dedi:

“Sen Yuhanna’nın oğlu Simun’sun. Kefas diye çağrılacaksın. Kefas, kaya (Petrus) anlamına gelir.”

Simun’u en çok şaşırtan şey şu olmuştu: Rab onu daha önce görmemişti, ama adını bilmişti. İsa, Simun’a yeni adını verirken, bu basit balıkçının kaya kadar güçlü ve sağlam bir kilise önderi olacağını biliyordu.