Babil Kulesi

Tufandan sonra Nuh’un oğulları Sam, Ham ve Yafet’in birçok çocuğu ve torunu oldu. O zamanlar insanlar tufandan önceki gibi ataları kadar uzun yaşamıyorlardı. Nuh 950 yıl yaşamıştı, ama oğlu Sam 600 yıl, Sam’ın oğlu da sadece 430 yıl yaşadı.

Ama Nuh’un torunları bütün yeryüzüne yerleşmeden önce bir şey oldu. İnsanlar doğudan Şinar topraklarına geldiler. Hepsi aynı dili konuşuyordu. Bir gün bir şeye karar verip birbirlerine şöyle dediler: “Gelin, tuğla yapıp iyice pişirelim, bununla bir şehir inşa edelim, bu şehrin göklere ulaşan bir kulesi olsun. Bu şekilde yeryüzüne dağılmadan önce ün salarız.”

Tanrı onların ne kadar kibirli bir yüreğe sahip olduğunu gördü. “Yanlarına inip dillerini karıştıralım, birbirlerini anlamasınlar, böylelikle bu anlamsız ve cüretkâr isteklerini gerçekleştiremesinler” dedi.

Bir anda insanlar birbirlerini anlamamaya başladı, çünkü artık farklı diller konuşuyorlardı. Ortalık karıştı, kule inşaatını durdurmak zorunda kaldılar. Tanrı onları yeryüzüne dağıttı.

Şehrin ismi Babil oldu. Şehrin adı ‘Karışıklık’ anlamına geliyordu. Böylelikle Babil Kulesi hikâyesi bize tufandan sonra nasıl farklı dillerin ortaya çıktığını anlatır.