De Tempel-Bu

Ekj hab em Senn, een Hus fa dän Nomen vom Harn, mien Gott, to buen, soo aus de Har säd to mienem Voda David, aus hee säd: "Dien Sän, dän Ekj aun diene Städ opp dän Troon saten woa, woat daut Hus fa mienen Nomen buen."

De Har säajend Salomo siene Harschoft. Daut Launt wia woolhabent un haud Fräd met aule Nobalenda. Oba Salomo haud eene iernstliche Oppgow, dän Tempel fa dän Harn to buen.

480 Joa no de Utwaundrunk fungen de Israeliten met däm Tempel-Bu aun. Salomo muak Fräd met sien Voda David sien Frint – Hiram, däm Kjennich von Tierus un Sidon. See worden sikj eenicht, daut Hiram am met wieetvollet Holt un Steena fa dän Bu vesorjen wudd un Salomo am doajäajen Läwensmeddel doa stalen wudd. De Tempel Bu dieed säwen Joa. Daut wort no däm Plon jebut, dän David Salomo ver sienem Doot jejäft haud. David haud uk dän Plauz fa dän Bu jewäsen, dän Boajch Morija, wua Abraham lang trigj siene Truheit aun Gott bewees un de Har Isaak daut Läwen veschoond.

De Tempel wort en twee Hauptdeelen jedeelt, dee de Heilje Städ un daut Aulaheilichste jenant worden. Daut Aulaheilichste, en däm de Zeichnis-Kjist nenjebrocht wia, wia derch eenen Schleia ut dichtet Lienzeich von de Heilje Städ jetrant. Daut wort uk hecha jemoakt aus aulet aundre em Tempel.

Em Aulaheilichsten wieren kjeene Fensta, daut sull emma diesta bliewen. De Bibel nant daut dän Plauz, wua de Nomen vom Harn wont, wiels Gott siene Jäajenwuat onsechtboa doabennen rud.

Aus aule Bu-Oabeiten aufjeschloten wieren, wort de Tempel fastlich enjeweit. Salomo roopt aule Eltestasch, Leidasch un Staumvodasch von Israel toop, om de Zeichnis-Kjist nom Tempel to brinjen. Aus de Priestasch daut en daut Aulaheilichste brochten, kjeem eene Wolkj rauf un feld dän Tempel. Soo wees de Har daut Volkj Israel siene Jäajenwuat un jeef een sechtboaret Tieekjen daut et goot wia, waut jedonen worden wia!

Nu wia Salomo sikj secha, daut de Har von aul de Bu-Oabeiten, dee hee derchfieed, een Jefaulen haud.