De Sonn un de Mon bleewen stonen

Aun däm Dach, aun däm de Har de Amorita aun Israel äwajeef, säd Josua en Israel äare Jäajenwuat to däm Harn: "Sonn, sto stell äwa Gibeon, un du, Mon, äwa däm Tol von Ajalon." Soo stunt de Sonn stell un de Mon bleef stonen, bat sikj de Nazion aun äare Fiend rajchend ...

Aus de Kjennichs von Kanaan hieeden, waut en Jericho jeworden wia, schlooten see sikj toop, om jäajen Josua un daut Volkj Israel to kjamfen. De Bewona en de Staut Gibeon schlooten oba doch een Bunt met de Israeliten. Aus de fief Kjennichs doavon hieeden, beloagaden see de Staut.

De Stautslied fruagen Josua fa Halp. Aulsoo fieed hee siene Truppen jäajen de Gibeonieta äare Jäajna. Un sea boolt fluach de vereenichde Armee von de Kjennichs ut Kanaan.

De Har kjamfd uk fa sien Volkj: Hee leet Hoagel-Steena opp de fientliche Armee räajnen. Dan funk daut aun to diesta to woaren, om to seenen, oba de Fient wia noch nich vollstendich besiecht – daut wia, wanea Josua nom Harn roopt un säd: "Sonn, sto stell äwa Gibeon, un du, Mon, äwa däm Tol von Ajalon!"

Un Gott haft dit Jebäd erhieet. De Dach bleef, bat de Israeliten äare Fiend äwakomen hauden. Soo waut es niemols mea passieet.

Väle aundre Städa worden wäarent disen Kaumf von Josua un de Israeliten enjenomen, wiels Gott selfst sienem Volkj halpt.