En Ägipten

Daut de Har met am wia, un daut de Har aules, waut hee deed, en siene Haunt jlekjen leet.

De Hendla brochten Josef no Ägipten un vekoften am aun Potifar, dän Beaumten vom Farao un Hauptmaun äwa de Woak. Josef lieed bosich de ägiptische Sproak, wia en aulem, waut hee deed, jlekjlich un wort soo boolt een Äwasechta äwa sien Harn Potifar siene Deena. Josef freid sikj, daut Gott am en eenem framden Launt nich auleen leet, oba am enne Städ halpt.

Potifar wia frintlich to Josef, aundasch aus siene hinjarigjsche Fru. Een Dach, aus Potifar wajch wia, beschuljd see Josef fa eene Sach, dee hee nich jedonen haud. Doafäa kjeem hee en daut Jefenkjnis nenn, oba Gott leet am uk dort nich auleen.

De Jefenkjniswajchta bemoakjt, daut Josef eene toovelesje Persoon wia, un soo äwajeef hee Josef de Veauntwuatunk fa aule Jefangne. Eene Nacht hauden twee Jefangne – de Äwaschta-Enschenkja un de Äwaschta-Bakja fa dän Kjennich en Ägipten – Dreem, dee äant sea besorcht muak.

"Wan Gott mie de Bediedunk von june Dreem wiest, woa ekj junt dee erkjläaren", schluach Josef väa. "Vetalt mie, von waut june Dreem wieren."

Aus de Enschenkja un de Bakja am äare Dreem vetalden, brukt hee dee nich lang derchdenkjen: Gott selfst openboad Josef äare Bediedunk.

Kort doaropp haud een aundra Maun en eenem gaunz aundren Hus, wietauf vom Jefenkjnis, eenen sondaboaren Droom. Dis Maun wia de Kjennich von Ägipten, Farao. Hee dreemd, daut säwen Kjäj ut däm Niel Riefa noppkjeemen. See wieren glaut un fat un grosden aum Eewa vom Riefa. Dan kjeemen säwen aundre Kjäj ut däm Niel Riefa. Oba dee wieren soo äakjlich un denn, daut see bloos noch Lada un Knoakes wieren. Un de äakjelje Kjäj freeten de Fate, oba selfst nodäm see dee jefräten hauden, sagen see krakjt soo aufjemuckat aus verhäa.

Un Farao wuak opp. Oba boolt schleep hee wada en un haud eenen aundren Droom. Ditmol sach hee eenen Haulm, opp däm säwen Oaren Jeträajd wossen. Dee wieren groot un voll Kuarn. Oba doahinja kjeemen säwen aundre Oaren, drieech un ladich. De denne Oaren veschlukten de Dikje. Daut wia grulich tootokjikjen.

Voll vewerrende Angst wuak Farao em koldem Schweet opp. Hee wist, daut de Dreem profeetisch wieren, oba waut bedieden dee?

Farao docht doaräwa no, oba am faul kjeene Erkjläarunk bie fa waut hee jedreemt haud. Dan roopt hee aule Weisen von Ägipten no sienen Paulaust. Aus see aule toopjekomen wieren, vetald Farao äant siene Dreem. Oba kjeena von de Weisen kunn de Bediedunk fa de Dreem utlajen. Wuttent schekjt Farao äant aula wajch. Oba de Äwaschta-Enschenkja erinnad sikj, daut Josef em Jefenkjnis am sienen Droom utläd. De Enschenkja vetald Farao von Josef, un Farao schekjt fuaz fa Josef.

"Soo, du kaust Dreem utlajen, es daut soo?" Fruach Farao Josef.

"Nä, daut kaun ekj nich", auntwuad Josef, "oba Gott moakt mie em Staund doatoo."

Aulsoo vetald Farao am aules, waut hee en sienem Droom jeseenen haud.

"Diene beid Dreem bedieden dautselwje", säd Josef. "De säwen fate Kjäj un de säwen goode Oaren, dee du en dienem Droom jeseenen hast, sent säwen rikje Joaren en Ägipten. De hasselje Kjäj un de drieeje Oaren sent de säwen Hungasch-Joaren, de foljen woaren. De Hungaschnoot woat soo groot sennen, daut et kjeen Tieekjen von de väaje rikje Joaren jäwen woat. Un de Grunt, wuarom du twee Dreem met de selwje Bediedunk hautst, es, wiels Gott daut woat boolt passieren loten, waut ekj die jrots jesajcht hab.

Farao schien sea besorcht to sennen.

"Jeft daut kjeene Mäajlichkjeit, dise Jefoa fa ons Launt väa to bieejen?"

"Doa es eene", auntwuad Josef. "De Hungaschnoot woat komen, oba du motst die doaropp reedmoaken. Ekj rod die too, eenen weisen Maun auntostalen, dee de Jeträajd-Väarot äwasitt. Wäarent de säwen rikje Joa sull hee de äwaschosje Arnt nämen un dee en besondre Jeträajdspikjasch bewoaren. Wan de drieeje Tiet kjemt, woat et jenuach Noarunk jäwen."

Farao jefoll disem Väaschlach. Hee stunt opp un säd to Josef:

"Wiels Gott die dit aules tooweeten jedonen haft, jeft daut kjeenen, dee soo schoapsennich un weis es aus du. Un aul miene Menschen sellen sikj to diene Befälungen unjadon moaken. Ekj hab die äwa daut gaunze Launt Ägipten jesat. Bloos en de Sach von opp dän Troon woa ekj jrata sennen aus du."

Farao neem eenen Rinkj von sienem Finja un stuak Josef dän oppe Haunt aus een Tieekjen von de Macht. Hee trock am rikje Äwarakj aun un läd uk eene goldne Kjäd om sienen Hauls. Butadäm jeef Farao Josef eenen Tweeroda-Woagen un befool, daut sikj aule Lied ver am dolbekjen sullen, wan see am seenen wudden.

Aulsoo äwajeef Farao Josef de Veauntwuatunk fa daut Launt Ägipten. Aus Harscha vom Launt muss Josef sea oabeiden. Hee befool dän Bu von groote Jeträajdspikjasch em gaunzen Launt. Hee vebrukt siene Tiet nich met Heljedoag, Fasten ooda eene goode Tiet haben, oba kjemmad sikj bloos om daut Goot fa de Menschen.

Josef wia Gott sea dankboa, daut hee am opp eenen wundaboaren Wajch ut däm Jefenkjnis jerat haud. Daut wieren nich de schmocke Kjleeda un de Macht, dee am froo muaken, oba de Mäajlichkjeit, Menschen Goodet to doonen un dee fa däm Doot hungren to bewoaren.

Josef befried sikj boolt un wort Voda von twee Säns. Hee docht väl aun sienen ellerachtjen Voda un jeef de Hopninj niemols opp, am een Dach wada to seenen. Hee docht uk aun siene Breeda un hopt, daut see een Leetsennen hauden, äwa waut see jedonen hauden. En sien Hoat haust Josef siene Breeda nich. Hee wist, daut Gott am en de Sklowarie no Ägipten vekjeepen leet. Un Gott deed daut, om nich bloos daut ägiptischen Volkj to halpen, de komende Hungaschnoot to äwaläwen, oba uk Jakob siene gaunze Famielje.