داستان ابراهیم/ سرزمین موعود

خداوند به ابراهیم گفته بود: »از سرزمین خود، سرزمین آبا و اجدادیت به سرزمینی که به تو نشان

خواهم داد برو.«

پسران نوح فرزندان زیادی داشتند که نسل آنها در سراسر زمین پخش شده بودند. آیا این افراد عادل بودند

یا شرور؟ بسیاری از آنها خدای واقعی را فراموش کرده بودند زیرا نمی توانستند او را ببینند. بت هایی را به

شکل مجسمه های بزرگ و کوچک برای خود ابداع کرده و ساختند. بت ها از چوب یا سنگ تراشیده می

شدند. مردم بتها را همه جا گذاشته و بر روی زانوهایشان دعا میکردند و می گفتند: »اینها خدایان ما هستند،

ما را خلق کرده اند، به ما غذا میدهند«.

در طول سالها بیشتر مردم روی زمین بت پرست شدند. آنها بت ها را به جای خدا می پرستیدند. گاهی برای

جلب رضایت خدای خود مجسمه ای از این بت را از نقره یا طلا می ساختند.

خداوند که می دید انسان ها بت ها را می پرستند و از او رویگردان شده اند و به شدت از آنها عصبانی شد.

او آنها را نابود نکرد زیرا یک روز نیاز به آمدن یک نجاتدهنده به دنیا بود که برای گناهان همه ی مردم

بمیرد. سپس خداوند فرمود: من مردی را برای خود انتخاب می کنم و به او می آموزم که مرا دوست داشته

باشد و به من خدمت کند. او پدر ملت بزرگی خواهد شد که ناجی همه از آن خواهد آمد«.

خداوند به ابراهیم گفت: »از سرزمین خود، سرزمین آبا و اجدادیت به سرزمینی که به تو نشان خواهم داد

برو.... من تو را برکت خواهم داد و نام تو را بزرگ خواهم ساخت«. ابراهیم و همسرش سارا به سفری

طوالنی و سخت رفتند. برادرزاده ابراهیم، لوط نیز با آنها رفت. خداوند ابراهیم را به سرزمین کنعان هدایت

کرد. در آنجا دوباره صدای خدا را شنید که به وضوح می گفت: »این سرزمینی است که من به نسل تو

خواهم داد«

ابراهیم از این بابت خوشحال شد و فکر کرد که باالخره رسیده است، "قطعاً کنعان سرزمینی است که من

می خواستم به آن بروم"! و پس از آن، ابراهیم قربانگاهی ساخت تا برای خدا قربانی کند.

با این حال، سخنان خدا در مورد فرزندان برای ابراهیم معنی نداشت، زیرا ابراهیم و سارا فرزندی نداشتند.

اما ابراهیم از صمیم قلب به خدا اعتماد داشت.

خداوند بارها ابراهیم را صدا زد و گفت: من تو را برکت خواهم داد و تو را حفظ خواهم کرد. هیچ کس هرگز

برای شما دردسر ایجاد نخواهد کرد. خداوند از ابراهیم راضی بود و او را دوست خود می خواند.