Saul İsa’ya İman Ediyor

İstefanos’un ölümünü kutlayan bir adam vardı. Bu adam Hristiyanlara zulmeden genç bir Ferisi’ydi. Yeni yeni oluşan Rab’bin kilisesinde önemli bir yeri olan İstefanos öldürülmüştü. Saul bunu bildiğinden sevincini saklayamıyordu. İstefanos’un ölümünden sonra imanlılara karşı acımasızca bir zulüm başlamıştı ve Saul’un bunda büyük bir payı vardı. Böyle yaparak Tanrı’ya hizmet ettiğine inanıyordu.

Bir keresinde Saul, Şam’a gitmek için yola çıktı. Orada çok sayıda Hristiyan vardı. Onları tutuklamayı ve suçlular gibi hapse atmak için Kudüs’e getirmeyi düşünüyordu. Başkâhinden de bunu yapmak için yazılı izin aldı.

Şam’a yaklaşırken, yaşamını tamamen değiştiren bir şey oldu. Aniden göz kamaştırıcı bir ışıktan dolayı kör oldu.

Saul yere düştü ve gökten bir ses duydu. Şöyle diyordu:

“Saul, Saul, neden bana zulmediyorsun?”

Saul korku içinde, “Ey Efendim, sen kimsin?” diye sordu.

Ses, “Ben zulmettiğin İsa’yım” diye karşılık verdi.

Saul korkudan titriyordu ve İsa’dan dolayı şaşkına uğramıştı.

O’nun hep sahte peygamber ve yalancı olduğunu iddia etmişti. İsa Mesih’in kilisesinin korku duyulan zorbası Saul şimdi yanılmış olduğunu anladı. Aniden gökten kendisiyle konuşan İsa’nın, peygamberlerin söz ettiği Tanrı’nın Oğlu, Mesih olduğunu anladı.

İsa ona şöyle dedi: “Haydi kalk ve şehre gir, ne yapman gerektiği sana bildirilecek.”

Saul yerden kalktı ama gözlerini açtığında hiçbir şey göremediğini fark etti. Bundan dolayı onunla birlikte olanlar elinden tutup O’nu Şam’a götürdüler. Orada üç gün boyunca gözleri görmedi ve hiçbir şey yiyip içmedi. Bütün bu süre içinde Tanrı’ya seslenip bağışlansın diye O’na yalvardı. Üç gün sonra Tanrı Saul’a Hananya adında bir adam gönderdi. Hananya ellerini Saul’un üzerine koydu ve gözleri açılsın diye Tanrı’ya dua etti. Gözleri açıldıktan sonra Saul vaftiz edildi ve kiliseye katıldı.