Tabita Diriliyor

Bir gün Elçi Petrus Lidda adında bir köye gitti. Burası Kudüs’ten yirmi dört kilometre uzakta dağlık bir alandaydı. Oradaki birçok insan imanlıydı, Onları ziyaret etmek Petrus’un hoşuna gitti. Eneas adında bir adam çok hastaydı. Felçliydi ve sekiz yıldan beri yatalaktı. Petrus ona,

“Eneas, İsa Mesih seni iyileştiriyor. Kalk!” dedi.

Eneas hemen ayağa kalktı. Petrus, “Seni iyileştiriyorum” dememişti, çünkü sadece Mesih’in yetkisiyle hastaların iyileşeceğini biliyordu. Eneas’ın felçli olduğunu bilen herkes şimdi onu görmek istiyordu. Onu iyileşmiş olarak görünce, birçoğu Tanrı’ya iman etti.

Deniz kenarında bir şehir olan Yafa, Lidda’dan yaklaşık otuz kilometre uzaktaydı. Bazı Liddalılar oraya gelip Petrus’un İsa’nın adıyla felçli adamı nasıl iyileştirip gücüne kavuşturduğunu anlattılar.

Yafa halkı bunu duyduğunda, Petrus’u çağırdı, çünkü kiliselerinden imanlı bir kadın hastalanıp ölmüştü. Adı Tabita’ydı. Bu kadın iyilik yapıp yoksullara yardım ederdi. Şimdi üzüntüyle onun ölümüne yas tutuyorlardı. Dostları cenazesini hazırladılar. Ama onu gömmeden önce Petrus’un ziyarete gelmesini istiyorlardı. Petrus geldiğinde odaya girdi. Burada Tabita’nın yakın dostları ve destek verdiği dullar toplanmıştı. Kadınlar ağlayarak Petrus’a Tabita’nın kendileri için yaptığı giysileri gösterdiler. Tabita onları çok sevmişti, bu nedenle ona çok bağlıydılar.

Petrus hepsini odadan dışarı çıkardı. Herkes gidince, diz çöktü, Tanrı’ya dua etti ve ölü kadına, “Tabita! Kalk” dedi.

Kadın gözlerini açtı, Petrus’u gördü ve doğruldu. Petrus elinden tutup onun ayağa kalkmasına yardım etti. Petrus insanları, özellikle de merak içinde olan dul kadınları içeri çağırdı ve Tabita’yı diri olarak onlara teslim etti. Dostları ne kadar da mutluydu!

Petrus’un duası aracılığıyla Tanrı’nın gerçekleştirdiği bu mucize her yere yayıldı ve birçok insan Tanrı’ya iman etti.